Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Xορός με εσένα

Θέλω να ονειρεύομαι και να ονειρεύεσαι ..
Θέλω να είμαι ευτυχισμένος ..
Θέλω να είσαι ευτυχισμένη ..
Θέλω να μην το βάζεις κάτω ..
Θέλω να μην στέκομαι εμπόδιο ..
Θέλω να μην δημιουργώ προβλήματα ..
Θέλω να με σκέφτεσαι ..
Θέλω να  με βλέπεις όπως εγώ ..
Θέλω να μαι ο άνθρωπος σου ..
Θέλω να με εμπιστεύεσαι ..
Θέλω να νιώθεις άνετα ..
Θέλω να νιώθεις ελευθερία ..
Θέλω να γελάς ..
Θέλω να μην είμαι παραπονιάρης ..
Θέλω να μη με παρεξηγείς ..
Θέλω να μην νευριάζεις ..
Θέλω να μαι φίλος σου ..
Θέλω να είμαι δίπλα σου ..
Θέλω να μ’αγαπάς ..
Θέλω να σ’αγαπώ ..
Θέλω εσένα ..

Θέλω για εσένα, με εσένα, για εμένα, με εμένα, για μας !


Πρέπει να είμαι δυνατός ..
Πρέπει να είμαι αντικειμενικός ..
Πρέπει να μάθω να μην παρεξηγούμε ..
Πρέπει να μην νευριάζω ..
Πρέπει να μάθω να μην στεναχωριέμαι εύκολα ..
Πρέπει να χαμογελώ ..
Πρέπει να μην δημιουργώ προβλήματα ..
Πρέπει να μη στέκομαι εμπόδιο ..
Πρέπει να μην το βάζω κάτω ..
Πρέπει να προσπαθώ πιο πολύ ..
Πρέπει να σκέφτομαι θετικά ..
Πρέπει να μην γίνομαι κακός γιατί δεν θέλω ..
Πρέπει να μην είμαι αναβλητικός ..
Πρέπει να είμαι πιο αποφασιστικός ..
Πρέπει να μάθω να μην αναλύω τα πάντα ..
Πρέπει να μάθω να ζω ..
Πρέπει να σιωπώ ..

Πρέπει για εμένα, για εσένα, για μας !

Χορός τα θέλω και τα πρέπει στο μυαλό. Μπερδεμένα λόγια, σκέψεις τόσες και άλλες τόσες που δεν ειπώθηκαν ποτέ, μπερδεμένα συναισθήματα. Λόγια που έμειναν λόγια, σκέψεις που έμειναν σκέψεις, συναισθήματα που παλεύουν μεταξύ τους !
Τα θέλω γίνονται πρέπει και τα πρέπει θέλω, σε ένα χορό που πρωταγωνιστής είσαι εσύ και μόνο εσύ,  κοιτάς από μακριά χωρίς να αγγίζεις γιατί δεν θέλεις τίποτα να χαθεί, κρύβεσαι στις σκιές και γίνεσαι ένα μ’αυτές, σαν αερικό με μια άρπα που ορίζει το σκοπό αυτού του χορού.
Και όταν η άρπα σιωπά και πέφτει η αυλαία, τα θέλω και τα πρέπει δίνουν τη σκυτάλη σε ένα νέο έργο πιο σημαντικό, με κυρίαρχο πρωταγωνιστή την αγάπη ... Η πλοκή μια και παντοτινή, αγάπη άνευ όρων χωρίς πρέπει και θέλω !
Ο χορός τελειώνει και επικρατεί ηρεμία πια για εμένα, για εσένα, για εμάς καρδιά μου!



Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

Ένας κύκλος που δεν κλείνει!

Αυτό το μπλογκ δημιουργήθηκε με ένα σκοπό να χαμογελάει με τα καμώματα και τις ιστορίες μου ο άνθρωπος μου!
Άλλες φορές τα κατάφερα άλλες όχι. Άνοιγα την καρδιά μου μέσα από εδώ σ’αυτήν και συνεχίζονταν κατ’ιδιαν. Πλέον είναι μόνο κατ’ιδιαν και εύχομαι να συνεχιστεί για πάντα!
Έχω καιρό να γράψω κάτι, όχι πως δεν έχουν συμβεί ένα σωρό γεγονότα καλά και άσχημα απλά δεν είχα τη διάθεση να τα εξιστορήσω ή δεν είχα το χρόνο και τα μοιραζόμουν μόνο με τον άνθρωπο μου.
Δεν το κλείνω όχι θα ήταν σαν να έκλεινα τα συναισθήματα μου, σαν να τα έσβηνα και αυτά δεν σβήνουν. Σαν να σβήνω τις σκέψεις μου και τις αναμνήσεις μου και αυτό δεν γίνεται.

Μέσα απ’εδω «γνώρισα» κάποιους αξιόλογους ανθρώπους που συνεχίζω να εκτιμώ και να διαβάζω χωρίς πλέον να σχολιάζω. Όπως έκανα δηλαδή και πριν τη δημιουργία του δικού μου μπλογκ.
Θα επανέλθω σίγουρα και ήδη ξέρω πότε, ίσως βέβαια και νωρίτερα απ’οτι πιστεύω.Aυτός ο κύκλος δεν έκλεισε, τουλάχιστον όχι ακόμη!

Εύχομαι σε όλους να περάσετε όσο καλύτερα μπορείτε τις γιορτές να φάτε πολύ και να πιείτε και ένα ποτηράκι παραπάνω αρκεί να μην οδηγήσετε μετά!
Σας ευχαριστώ μέσα απ’την καρδιά μου που με αγκαλιάσατε μέσα απ’τα γραπτά μου και ειδικά εσένα αγάπη μου που με παρότρυνες σε όλο αυτό αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα που έκανες και κάνεις για μένα!
Σας αφήνω με ένα τραγούδι που αν και νησιώτης με έκανε να ανατριχιάσω από συγκίνηση!
Καλό Πάσχα σε όλους!!







Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2013

Ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο!

Να’μαι και πάλι εδώ με νέα ανάρτηση!
Η αφορμή ήταν το βραβείο που μου χάρισε η αγαπητή φίλη Βάσια http://vasiaakarepi.blogspot.gr/
Θέμα του βραβείου τα Χριστούγεννα. Μια γιορτή που μικροί και μεγάλοι περιμένουν πάντα με ανυπομονησία, κυρίως όμως μια γιορτή που είναι για τα παιδιά.

Οι αναμνήσεις όπως και τα συναισθήματα που έχω από παιδί γι’αυτήν την περίοδο είναι ανάμεικτα! Όσοι έχετε διαβάσει παλαιότερες αναρτήσεις μου ξέρετε και το λόγο. 
Τα δικά μου Χριστούγεννα στην ουσία ακόμα δεν έχουν έρθει, θα έρθουν όταν θα είμαι στο δικό μου σπίτι με την οικογένεια μου. Ευτυχισμένος σε ένα σπίτι που θα πλημμυρίζει από αγάπη. Όπως δηλαδή το έχω φανταστεί από παιδί. Οσονούπω δηλαδή!

Και τώρα ας πάμε στο λόγο της ανάρτησης αυτής.
Πρέπει να απαντήσω σε 5 ερωτήσεις και με τη σειρά μου να χαρίσω το βραβείο σε 6 μπλόγκερς.
Πάμε λοιπόν!!!

1)Η πιο όμορφη Χριστουγεννιάτικη ανάμνηση.

Όταν ήμουν 10 χρονών και πέρασα όλη την περίοδο των Χριστουγεννιάτικων διακοπών στη Γερμανία που έμενε η νονά μου! Εκτός ότι είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό με τον στολισμό των σπιτιών, μαγαζιών και γενικά όλου του εορταστικού κλίματος έπαθα πλάκα κυρίως απ’τα δώρα που ήταν κάτω απ’το δέντρο και ήταν όλα για μένα για πρώτη φορά! Χιόνι δεν είδα τότε, γκαντεμόγατος από μικρός, αλλά τελικά ανακάλυψα μεγαλώνοντας ότι δεν μου πολυαρέσει! Νομίζω ότι αυτή η ανάμνηση είναι και η πιο όμορφη που έχω απ’την εποχή που ήμουν παιδί.

2)Αγαπημένο ξένο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι.

Ο μικρός τυμπανιστής. Ήταν το πρώτο τραγούδι που έπαιξα με μουσικό όργανο και το λάτρεψα.


3)Αγαπημένο Ελληνικό Χριστουγεννιάτικο τραγούδι.

Ρούντολφ το ελαφάκι. Το τραγουδάω τέλεια, ειδικά απ’την στιγμή που γνώρισα τη Μελένια μου και μου έμαθε όλους τους στίχους!


4))Τι δώρο θα ήθελα φέτος τα Χριστούγεννα.

Ευτυχία και υγεία τίποτα άλλο. Την αγάπη τη βρήκα!


5)Τι θα ευχόμουν για το 2014.

Υγεία για όλο τον κόσμο και γαλήνη στις ψυχές μας!

Τώρα πρέπει να το δώσω σε 6 μπλόγκερς αλλά επειδή πάνω κάτω πιστεύω το έχετε παραλάβει όλοι, όσοι ξέρω δηλαδή, το δίνω απλόχερα σε όσους δεν τους το χάρισαν έτσι γιατί είμαι και ανοιχτοχέρης γάτος!

Αν δεν τα ξαναπούμε εύχομαι σε όλους και όλες καλά Χριστούγεννα και το νέο έτος να φέρει στον καθένα ότι δεν έφεραν τα προηγούμενα. Όνειρα και επιθυμίες να γίνουν πραγματικότητα.
Να χαμογελάτε όσο μπορείτε και να χαίρεστε την κάθε στιγμή γιατί η ευτυχία κρύβετε στα μικρά καθημερινά πράγματα! Έτσι μόνο ξορκίζεται το κακό το έχουμε ξαναπεί αυτό!!



Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Happy birthday to me!!

Πέρασε κιόλας ένας μήνας απ’την τελευταία μου ανάρτηση! Δεν γράφω συχνά πλέον, όχι πως έγραφα καθημερινά παλιά μια ανάρτηση τη εβδομάδα και αυτό μετά από παρότρυνση ή πρόκληση-πρόσκληση
Είμαι της άποψης πως πρέπει να γράφεις όταν έχεις να πεις κάτι είτε στους άλλους είτε στον ίδιο σου τον εαυτό. Βέβαια αυτό δεν είναι κανόνας απαράβατος μπορεί να γράψεις και απλά ότι σου κατέβει στο κεφάλι και να κάνεις τον άλλον να περάσει καλά, να γελάσει. Σαφώς αναφέρομαι σε μπλογκς που δεν έχουν ιδιαίτερη θεματολογία.

Στο θέμα μας τώρα(δεν υπάρχει θέμα αλλά λέμε τώρα)!
Δεν γράφω συχνά όχι επειδή δεν έχω να πω κάτι, σίγουρα η καθημερινότητα αλλά και η ίδια η ζωή όπως την βιώνω και την βιώνουμε όλοι πλέον δίνει πολλές αφορμές να γράψεις, να αποτυπώσεις με λέξεις την αγανάκτηση σου, να πεις τον πόνο σου βρε αδελφέ ή ακόμα και τη χαρά σου!(σπάνια αλλά συμβαίνει)
Αλλά όσο και να τα γράψω, όσο και να θυμώσω, όσο και να πω τον πόνο μου θα βρω λύση; Όχι ... Αλλά θα μου πεις εσύ και δίκιο θα έχεις θα τα βγάλω από μέσα μου και σίγουρα θα κάνω και άλλους να νιώσουν, ίσως, πως δεν είναι μόνοι σε κάποιες περιπτώσεις.

Παλιά πριν με γνωρίσετε σαν Γάτο, το να διαβάζω μπλογκς ήταν καθημερινή μου ασχολία, άλλες φορές γελούσα και άλλες φορές προβληματιζόμουν. Δεν σχολίαζα ποτέ απλά διάβαζα. Αυτό κάνω στην ουσία και τώρα διαβάζω γελάω ή προβληματίζομαι. Διαφωνώ ή συμφωνώ αλλά πιο σιωπηλά απ’οτι τον τελευταίο χρόνο. Πάντα έτσι έκανα προ ή μετά μπλογκ. Διαβάζω τα πάντα και είμαι εδώ άσχετα αν σχολιάζω ή όχι. Κάποιοι γίνατε «φίλοι» μου που ίσως δεν γνωρίσω και ποτέ αλλά είτε απ’τα γραφόμενα σας είτε επειδή είπαμε και πέντε κουβέντες παραπάνω μπήκατε στην καρδιά μου.

Αυτό το ταπεινό μπλογκ έκλεισε ένα χρόνο ζωής!
Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο η αγαπημένη μου Μελένια με παρότρυνε να ανοίξω το δικό μου μπλογκ γιατί έχω να πω πολλά, σίγουρα την έχω διαψεύσει γιατί έχω πει πολύυυ λίγα τελικά 32 αναρτήσεις έχω κάνει όλες και όλες!
Θέλω κυρίως μέσα απ’τα γραφόμενα μου να κάνω τους άλλους να γελάνε, να περνάνε καλά και να ξεχνάνε ότι τους απασχολεί! Έτσι είμαι και στη ζωή μου θέλω να βλέπω χαμόγελα γύρω μου και προσπαθώ αυτά τα χαμόγελα να τα δημιουργώ εγώ.

Δεν ξέρω αν αυτό τον χρόνο που πέρασε σας έκανα όλους όσους διαβάζεται αυτό το μπλογκ να γελάσατε ή να προβληματιστήκατε αλλά θα είμαι πολύ χαρούμενος αν υπάρχει έστω και ένα άτομο ανάμεσα σας που να το έκανα να ξεχαστεί έστω και λίγο ή ακόμα περισσότερο να χαμογέλασε με αυτά που διάβασε!

Σας ευχαριστώ όλους για την υποστήριξη σας όλο αυτό τον καιρό και για τα καλά σας λόγια! Σας ευχαριστώ που με καλοδεχτήκατε στη γειτονιά σας! Σας ευχαριστώ που μέσα απ’τα δικά σας γραφόμενα με κάνατε να ονειρευτώ και να ταξιδέψω αλλά και να σκεφτώ και να δω από μια τελείως διαφορετική οπτική απ’τη δική μου κάποια πράγματα!
Και αφού έβγαλα λόγο λες και πήρα Όσκαρ θα ευχαριστήσω και την Γατούλα μου που ήταν η αιτία σε όλα αυτά! Σ’ευχαριστώ μικρό μου!

Να περνάτε όσο καλύτερα μπορείτε, ξέρω είναι δύσκολο αλλά να ξέρετε δεν είστε οι μόνοι ή μόνοι αρκεί να κοιτάξετε γύρω σας και να μην ξεχνάτε η ευτυχία κρύβεται στα καθημερινά μικρά πράγματα!
Να χαμογελάτε όσο περισσότερο μπορείτε και ας είναι χάλια η μέρα σας με αυτό τον τρόπο είναι σαν να ξορκίζεις το κακό, κάτι ξέρω και σας το λέω!
Να είστε όλοι καλά!






Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

«Σκέτο γάτος γιατί ο οίστρος πήγε περίπατο»

Τελικά κατάλαβα που χάθηκε ο οίστρος μου τόσο καιρό!
Χάθηκε μεταξύ επιλογής καναπέ, κρεβατοκάμαρας και χρωμάτων για τους τοίχους του σαλονιού και της κουζίνας αλλά και σε διάβασμα μνημονίων, όχι τα γνωστά μνημόνια της κυβέρνησης που όλοι ξέρουμε αλλά κάτι άλλα της δουλειάς μου.

Μετά από τόσο καιρό που έχω να γράψω ήμουν έτοιμος να μετονομάσω το μπλόγκ μου από «Γάτος σε οίστρο» σε όπως είναι και ο τίτλος της ανάρτησης . Μου έβγαινε λίγο μεγάλο σαν όνομα για μπλόγκ και το μετάνιωσα ή σκεφτόμουν ότι θα ξανάρθει η έμπνευση που θα πάει;
Τώρα βέβαια θα περιμένετε πως θα γράψω κάτι σπουδαίο, πως μου ήρθε η επιφοίτηση! Ένα θα σας πω... Όχι!! Ο οίστρος είναι ακόμη χαμένος μεταξύ επίπλων και χρωμάτων, απλά είχα πολύ καλή διάθεση και χρόνο σήμερα και είπα να σας γράψω τα νέα - παλιά μου στα γρήγορα όμως! Εξάλλου την επικαιρότητα την έχετε αναλύσει εσείς πολύ καλύτερα από μένα για να κάτσω να ασχοληθώ περαιτέρω και εγώ μ’αυτήν. Τι νομίζατε δεν σας διαβάζω; Μ’αυτό το πλευρό να κοιμάστε!!!

Όλο αυτό τον καιρό διάβαζα και διάβαζα πολύ ώστε να περάσω κάτι εξετάσεις που οσονούπω θα δώσω. Απ’την άλλη με τη Μελένια μου πέσαμε με τα μούτρα στο σχεδιασμό του μελλοντικού μας σπιτιού εξού και ο χαμένος οίστρος μεταξύ καναπέ και χρώματος τοίχου σαλονιού γκρι! (συγνώμη αγάπη μου αν κάνω λάθος το χρώμα και τις αποχρώσεις ακόμη)
Όλο αυτό, εκτός του διαβάσματος που και αυτό για καλό λόγο έγινε, με έκανε πολύ χαρούμενο και πιο αισιόδοξο από ποτέ. Επιτέλους κάποια πράγματα παίρνουν το δρόμο τους, όχι πως δεν θα γίνονταν αργά ή γρήγορα αλλά μπήκαν όλα σε μια σειρά.
Βεβαία εκτός από αυτά τα ευχάριστα είχα  και κάποια τρεξίματα με τη μάνα μου. Έκανε κάποιες εξετάσεις λόγο της ασθένειας της και η όλη αναμονή με έκανε να αερίσω μέντες γιατί όλα έδειχναν μαύρα και άραχνα .
Η αναμονή αυτή με σκότωνε καθημερινά και λόγο έλλειψης χρημάτων την έκανε ακόμα πιο δύσκολη, γιατί όπως ξέρουμε όλοι πλέον σ‘αυτόν τον τόπο αν αρρωστήσεις και δεν έχεις χρήμα την έκατσες αφού δωρεάν υγεία δεν υφίσταται. Κάθε φορά που έπεφτα και ένιωθα ανήμπορος ευτυχώς είχα τον φύλακα Άγγελο μου και με έφερνε στα ίσα μου. Δεν γινόταν εξάλλου να πάει κάτι στραβά, δεν το δεχόμουν με τίποτα και δεν θα το άφηνα έτσι αλλά και πάλι άνθρωπος είμαι και τα χάνω κάπου κάπου. 
Δόξα το Θεό οι ευχές μου εισακούστηκαν και όλα πήγαν καλά! Οι εξετάσεις βγήκαν καθαρές και η μάνα μου θα καμαρώσει και μένα γαμπρό!

Πάντα έλεγα στη γατούλα μου πως όλα θα πάνε καλά και αν δεν πάνε θα τα κάνουμε εμείς με το έτσι θέλω να πάνε γιατί απλά γουστάρουμε!
 Έμαθα στη ζωή μου πως δεν πρέπει να το βάζεις κάτω όσες και δυσκολίες να βρεις στο δρόμο σου, ότι και να συμβαίνει εσύ πρέπει να προχωράς και να σκέφτεσαι όσο πιο αισιόδοξα μπορείς.
Η μοίρα μας ορίζεται απ’την αρχή, απ’την στιγμή της γέννησης μας! Από την οικογένεια που θα μας φέρει στον κόσμο και τον τρόπο που θα μας μεγαλώσει. .
Το θέμα, λοιπόν, για μένα είναι να μην μένεις σ’αυτό! Τι εννοώ; Ότι δεν χρειάζεται να μεμψιμοιρείς επειδή έτυχε να μεγαλώσεις με λίγα, με λάθος γονείς και χίλιαδυό προβλήματα αλλά να ορίσεις εσύ την πορεία της ζωής σου.
Να μην μένεις στάσιμος και κολλημένος στο παρελθόν ή το παρόν σου αλλά να βλέπεις και να σχεδιάσεις το καλύτερο δυνατόν μέλλον για σένα και ας υπάρχουν ή υπάρξουν δυσκολίες. Να μην χρησιμοποιείς σαν δικαιολογία το παρελθόν και τον τρόπο που μεγάλωσες ή τις τυχόν αναποδιές για την αναβλητικότητα σου. Να μην ρίχνεις το φταίξιμο στους λάθος ανθρώπους που γνώρισες ή εμπιστεύτηκες ούτε καν στο ίδιο σου τον εαυτό. Του γνώρισες, έπεσες έξω, πάμε παρακάτω δεν είναι όλοι ίδιοι.
Κοινώς όταν θέλουμε κάτι μπορεί να γίνει πραγματικότητα και αυτό για μένα είναι νόμος. Θέλουμε να προχωρήσουμε στη ζωή μας ή όχι;  Είναι αποκλειστικά δική μας απόφαση.

Τώρα θα μου πεις καλά τι μας λες μωρέ εδώ κόβονται δουλειές μένουμε άνεργοι και εσύ μας λες για αισιοδοξία και ότι όταν θέλουμε κάτι μπορεί να γίνει αν σκεφτούμε θετικά;
Έλα και εγώ δεν στα λέω αυτά. Αν κάτσεις και κλαίς τη μοίρα σου από το πρωί μέχρι το βράδυ θα αλλάξει κάτι; Θα έρθει η δουλεία επειδή κλαίς; Θα βρεις γκόμενο/α αν κλαίγεσαι; Θα βρεις λεφτά ή θα σου γυρίσουν πίσω αυτά που σου έκοψαν επειδή κλαίς; Η απάντηση είναι ΟΧΙ!!
Αν δεν κουνήσουμε εμείς το δαχτυλάκι μας,για να μην πω τίποτα άλλο, τίποτα δεν γίνεται. Αν περιμένουμε να φτιάξουν για εμάς την κατάσταση οι άλλοι είστε γελασμένοι. Εμείς πρέπει να τρέξουμε για όλα, ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί για ένα καλύτερο κοινό μέλλον.
Σαφώς κάποιες φορές χρειάζεσαι και μια μικρή βοήθεια ή ώθηση αλλά πρώτα απ’ολα παίζει ρόλο εσύ τι θες και πόσο θες κάτι! Το να ζητήσεις ή να λάβεις βοήθεια από κάποιον για να προχωρήσεις είναι καλό και καθόλου κατακριτέο. Το να περιμένεις τα πάντα απ’ τους άλλους είναι κακό! Το να ρίχνεις το φταίξιμο στη μοίρα ή στους άλλους είναι εγωιστικό!

Μου έκοψαν το μισθό μου λέει ο άλλος τις προάλλες και δεν βγαίνω οικονομικά. Σε όλους, λέω εγώ, έκοψαν! Όπως και σε μένα και μάλιστα πάαααρα πολύ!! Δεν κάθισα όμως με τα χέρια σταυρωμένα έψαξα και για δεύτερη δουλειά και έβγαλα τα σπασμένα και θα συνεχίζω να το κάνω αν θέλω να είμαι καλά εγώ και οι άνθρωποι μου. Δεν φοβήθηκα να λερώσω τα χέρια μου, ούτε με ένοιαξε αν θα χάσω τα καλοκαιρινά μου μπάνια ή αν θα χάσω το Σαββατοκύριακο μου.
Ναι και εγώ έχω φτάσει κάποιες φορές στα όρια μου και έχω κλάψει για την «κατάντια» μου αλλά νιώθω και περήφανος που δεν το έχω βάλει ούτε μια στιγμή κάτω, πάρα μόνο προσωρινά, και πιστεύω πως μπορώ να τα καταφέρω! Θα τα καταφέρω και ξέρεις γιατί; Γιατί έτσι γουστάρω, γιατί το παρελθόν μου δεν με κράτησε πίσω και έκοψα καθετί που με κράταγε δεμένο με καταστάσεις που με πλήγωσαν κάποτε. Γιατί από μικρός ήθελα κάτι καλύτερο από αυτό που έζησα και αυτό που μου έδωσαν να πορευτώ!

Έτσι και συ φίλε/η μου μπορείς να ορίσεις την ζωή σου, δεν σου λέω πως είναι εύκολο αυτό και δεν έχει ζόρι  έχει και μάλιστα πάρα πολύ! Αλλά αν θέλεις να κάνεις κάτι για σένα μην το περιμένεις από τους άλλους. Μόνο εσύ μπορείς να γράψεις τις σελίδες τις ζωής σου! Και ξέρεις κάτι; Μπορεί να γράψεις και να σβήσεις αυτές τις σελίδες πολλές φορές αλλά αξίζει γιατί είναι η ζωή που εσύ όρισες με τα καλά και τα κακά της. Ακόμα και αυτά τα «λάθη» μας, μας κάνουν πιο σοφούς αρκεί να τα κατανοήσουμε, να κατανοήσουμε το λόγο που έγιναν και να μην τα επαναλάβουμε.
Όπως πιστεύω και πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία όλα έχουν κάποιο λόγο που συμβαίνουν είτε για να μας κάνουν πιο δυνατούς είτε για να μας δώσουν κάποιο μάθημα και να γίνουμε πιο σωστοί άνθρωποι!

Δεν φτιάχνουμε τη μοίρα μας, η μοίρα μας ορίζεται όπως είπα απ’την αρχή αλλά την πορεία της ζωή μας την δημιουργούμε και την ορίζουμε μόνο εμείς κανείς άλλος!

Με αυτά τα λίγα θα σας αφήσω μέχρι να μου ξανάρθει ο οίστρος, η έμπνευση ντε!
Να περνάτε όσο καλύτερα μπορείτε με ανθρώπους αγαπημένους και μην φοβάστε όλα θα γίνουν αρκεί να το πιστεύεται και να εμπιστεύεστε τον εαυτό σας!

Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Επιμονή!


Σήμερα δεν θα γράψω ούτε για ζέστη, ούτε για μπάνια που δεν έγιναν, ούτε για δουλειά και γενικά τίποτα που να περιέχει γκρίνια!
Σήμερα θα σας αφήσω να σας ταξιδέψει ένα τραγούδι όπως ταξιδέψε εμένα με το που το άκουσα! Ένα τραγούδι που μου αφιέρωσε η Μελένια μου και το αγάπησα απ’την πρώτη στιγμή!
Η μουσική και οι στίχοι του με πήγε σε μέρη που θέλω να πάω, διακοπές με σπερατζάδες. Νύχτες με πανσέληνο αγκαλιά με τον άνθρωπο σου να ονειρεύεσαι το μέλλον, ένα μέλλον που φαντάζει δύσκολο πια αλλά όχι ακατόρθωτο!
Οι στίχοι αυτοί μου θυμίζουν την δικιά μου αγάπη και πόση δύναμη παίρνω από αυτήν, πως ένα χαμόγελο και μια κουβέντα μπορεί να σε κάνει να πιστεύεις πως μπορείς να κατακτήσεις τον κόσμο! Πως το σημαντικό στη ζωή είναι να παλεύεις για τα θέλω σου, να έχεις επιμονή και υπομονή! Πολύ υπομονή..

Με αυτά τα λίγα σας αφήνω να το απολαύσετε!
Να περνάτε καλά ότι και αν κάνετε, να χαμογελάτε γιατί δίνετε και παίρνετε ζωή, να πιστεύετε στον εαυτό σας αλλά και στους άλλους!
Καλό μήνα σε όλους εύχομαι!!





                                             Αν είναι κάτι που με κέρδισε σε 'σενα
                                             κάτι που ήξερε πώς να με ξεπερνάει
                                             είναι αγάπη μου αυτή η επιμονή σου
                                             μια αγάπη που έμαθε να μην τα παρατάει

                                             Αν είναι κάτι που μού είπε να διαλέξω
                                             ούτε τα λόγια σου είναι, ούτε η ομορφιά
                                             Αυτή η υπέροχη, τρελή επιμονή σου
                                             πως είναι κρίμα εμείς να ζούμε χωριστά

                                             Αχ να 'ξερες τι δύναμη μου δίνει η δύναμή σου
                                             Σαν λες όλα θα γίνουνε κι ακούω τη φωνή σου
                                             Σαν λες όλα θα γίνουνε κι ακούω τη φωνή σου
                                             Αχ να 'ξερες τι δύναμη μου δίνει η δύναμή σου

                                             Αν είναι κάτι που με κράτησε απ' τα ξένα
                                             αυτό το φως που δεν υπάρχει σ' άλλη γη
                                             κι αυτή αγάπη μου η ίδια επιμονή σου
                                             να μοιραστούμε αυτά τα σύννεφα μαζί
                                             να μοιραστούμε αυτή τη θάλασσα μαζί

                                             Αυτή η ατέλειωτη η γλύκα σου πως με τραβάει να 'ξερες
                                             Να περπατήσω δίπλα σου με θάρρος στην ζωή
                                             Αυτή η ατέλειωτη η δίψα σου για της ζωής το άγνωστο
                                             Τι μού 'χει δώσει να 'ξερες και πού να φανταστείς
                                             Αγάπη μου τρελή να με ζητάς μην κουραστείς.



                                                                                                                                                                                                                                                                                                         
                                             Σ'ευχαριστώ αγάπη μου!
                                            

Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013

Γκρινιααάρρρ!!!







Έχω καιρό να γράψω και είπα πριν φύγει ο μήνας να γράψω τίποτα!
Όπως λέει και ο τίτλος γκρίνια, μεγάλη γκρίνια έχω τον τελευταίο καιρό. Οι λόγοι διάφοροι άλλοι σοβαροί και άλλοι αστείοι!
Αν και τώρα που το σκέφτομαι δεν είναι γκρίνια(η προσπάθεια του γκρινιάρη να μην χαρακτηριστεί γκρινιάρης) αλλά παράπονα! Όχι όχι δεν έχουν να κάνουν με τη Μελένια μου τα παράπονα ή αλλιώς η γκρίνια μου, είμαι εκ γενετής έτσι. Απλά τις τελευταίες μέρες έχει επιδεινωθεί η κατάσταση μου. Θέλω πράγματα να κάνω και ενώ στην ουσία είναι εύκολα να γίνουν βαριέμαι να τα κάνω και στο τέλος δεν θέλω να τα κάνω γιατί μου τη δίνει κάτι άλλο! Κατάλαβες; Όχι λογικό..

Πάρε μια λίστα πάνω κάτω να καταλάβεις..

1)Είναι καλοκαίρι, μένω σε ένα απ’τα καλύτερα νησιά που δεν έχουν μια και δυο καλές παραλίες αλλά πάρα πολλές(αν δεν παινέψεις το σπίτι σου).
Σίγουρα όλοι νομίζετε πως κάθε μέρα είμαι στη θάλασσα. Και όμως όχι! Δεν έχω κάνει ακόμη ούτε ένα μπάνιο. Ο λόγος είναι ένας, γυρνάω κομμάτια απ’τη δουλειά και με 38 βαθμούς έξω μου είναι αδύνατο να συρθώ στην πιο κοντινή παραλία(5 λεπτά απ’το σπίτι μου για να μουτζώσεις ελεύθερα στο λέω) γιατί θα είναι διπλή κούραση με τον ήλιο και τη ζέστη και έτσι πέφτω και κοιμάμαι με τον ανεμιστήρα αγκαλιά!
Η γκρίνια μου εδώ; Θέλω να πάω για μπάνιο απ’το πρωί μέχρι να σουρουπώσει έστω για μια μέρα χωρίς να δουλέψω καθόλου!

2)Θέλω να πάρω άδεια για τον παραπάνω λόγο, να ξεκουραστώ επιτέλους και να δω τη Μελένια μου!

3)Θέλω να βγω να πιω μέχρι τελικής πτώσης. Εύκολο ε; Όχι δεν είναι γιατί ξυπνάω πέντε το πρωί και δεν θα είναι ούτε για μένα καλό να πάω πιωμένος και ξενυχτισμένος για δουλειά ούτε για την ίδια τη δουλειά και αυτούς που συνεργάζομαι.

4)Θέλω να δροσίσει λιγάκι!! Να πάρω επιτέλους ανάσα δεν αντέχω αυτή τη ζέστη και την υγρασία!

5)Άσχετο αλλά θέλω επιτέλους να μάθω τι έγινε στο Lost!! Έκαψα όλα τα εγκεφαλικά μου κύτταρα όταν το έβλεπα και στο τέλος δεν κατάλαβα τι στο διάολο έγινε και ντρέπομαι τόσο καιρό να το πω!
Ας μου πει κάποιος επιτέλους!!!

6)Θέλω να γυρίσω τα καντούνια σαν τουρίστας με αγκαλιά τη Μελένια μου και να της λέω την ιστορία αυτού του τόπου. Να πάμε θερινό κινηματογράφο και να περπατήσουμε στην παραλιακή τρώγοντας καλαμπόκι ψημένο που τόσο της αρέσει με θέα το φρούριο(αυτό που απεικονίζονταν στις 500 δραχμές) και αν έχει και πανσέληνο ακόμα καλύτερα!

7)Θέλω να κάνω σέρβις στη μηχανή μου γιατί φοβάμαι πως θα με αφήσει παντοτινά αυτή τη φορά και δεν λέει! Αλλά λεφτά δεν υπάρχουν και έχουμε άλλες προτεραιότητες τώρα!

8)Θέλω να τελειώσει το διάβασμα που μου έχει απομείνει γιατί κουράστηκα!

8 ½)Θέλω να περάσω τις εξετάσεις και να ξεκινήσει επιτέλους η ζωή μας!

9)Θέλω να πέσει η κυβέρνηση, να πάρει τα τρία μου και το πασοκ και η νδ γιατί βαρέθηκα να βλέπω τους καραγκιόζηδες να μας εμπαίζουν κάθε μέρα, να μας σώζουν κάθε μέρα. Να πάψω να βλέπω αυτό το θέατρο του παραλόγου που εμείς είμαστε απλοί θεατές. Να φύγουν όλα τα λαμόγια απ’τις ταράτσες αν γίνεται φοβούμενοι το λιντσάρισμα(ευχή μου και επιστημονική φαντασία μαζί γι’αυτή τη χώρα αλλά ελπίζω να γίνει).

10)Θέλω γίνω μπαμπάς και να παντρευτώ τη γυναίκα της ζωής μου. Τελεία

Η λύση σε όλα τα παραπάνω, εκτός απ’το τι έγινε στο Lost, να κάνω σέρβις στη μηχανή και να πέσει η κυβέρνηση, είναι να πάρω μια μεγάλη άδεια να καθαρίσει το μυαλό μου και να γεμίσω τις μπαταρίες μου!

Η λίστα με τις γκρίνιες-παράπονα-περίοδος είναι χωρίς σειρά προτεραιότητας γιατί έτσι μου βγήκαν, χωρίς καμιά συνοχή. Άσε έχω γκρίνια σου λέω!!

Τα απλά πράγματα είναι τα σημαντικά στη ζωή μας και αυτά που μας γεμίζουν στην ουσία!
Να περνάτε καλά με όποιον και ότι και να κάνετε!