Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Τα ζώα και...εγώ


    Είπα η πρώτη μου ανάρτηση να μην έχει θέμα την κρίση,που τόσο μας καίει ολους,αλλα ούτε να αφορά θέματα που μας προβληματίζουν ή στεναχωρούν. Έτσι είπα να γράψω για κάτι που με έχει σημαδέψει από την παιδική ηλικία. Όλα τα ζώα που πέρασαν απ'τή ζωή μου,και όχι δεν αναφέρομαι στα δίποδα «ζώα»,αλλα στην κυριολεξία σε όλα αυτα τα πλάσματα που είτε τα ήθελα είτε οχι βρέθηκαν στα χέρια μου!

   Θεωρώ τον εαυτό μου φιλόζωο και μπορώ να πω πως απο μικρό παιδάκι ήθελα πάντα να εχω ενα κατοικίδιο.Δεν ξέρω γιατι αλλα η μάνα μου παντα αρνιόταν πεισματικά να μου πάρει ενα είτε λέγοντάς μου πως ειναι μεγάλη ευθύνη,που όντως είναι,είτε πως θέλει να έχεις λεφτα για τη φροντίδα του και εμείς δεν εχουμε περισσευούμενα.Βέβαια μετα απο τόσα χρόνια κατάλαβα τον πραγματικό λόγο της άρνησης της αυτης!Η γυναίκα ειχε διαίσθηση και ήξερε το μέγεθος της γκαντεμιάς ή το θανατικό που γυροφέρνει το γιο της! 

   Η πρώτη μου επαφή με το ζωικό βασίλειο είναι κάπου εκεί γύρω στα 10 μου χρόνια οταν κάποιος μου έφερε για δώρο μια γυάλα με δυο χρυσόψαρα! Η χαρά μου απερίγραπτη, επιτέλους είχα το δικό μου κατοικίδιο, έστω και ας μην ηταν αυτο που περίμενα. Μου δόθηκαν σαφείς οδηγίες για την φροντίδα τους,τάϊσμα μια φορά την ημέρα και άλλαγμα νερού μια φορά την εβδομάδα.Τι πιο απλό? Κάθε μέρα το ίδιο βιολί, τάϊζα τα ψάρια, έφευγα για σχολείο. Πέρασαν μέρες, βδομάδες και ακόμα ζούσαν- πρός έκπληξη της μάνας μου! Αλλά εγω βαριόμουν αφόρητα, δεν ηταν τίποτα παραπάνω απο διακοσμητικά στοιχεία του δωματίου μου. Ούτε έπαιζα μαζί τους, ούτε μου κράταγαν συντροφιά, ούτε τίποτα. Ένα απόγευμα εκεί που καθόμουν και δεν ήξερα τι να κάνω είπα να παίξω μαζί τους,να τα γυμνάσω σαν personal trainer κυνηγώντας τα γύρω- γύρω  μες στη γυάλα με μια οδοντόβουρτσα! Την άλλη μέρα απλά τα βρήκα τούμπανο στην επιφάνεια του νερού, κοινώς τέζα. Δεν ξέρω αν έφταιγαν τα γυμνάσια που τους έκανα την προηγούμενη μέρα ή αν έφταιγε που η μάνα μου τα τάϊζε και αυτή μαζί με μένα, νομίζοντας πως εγώ δεν το έκανα και ετσι απλά εσκασαν απ'το φαγητό ή ο συνδιασμός και των δύο αυτών μαζί! Εκείνη τη μέρα απλα είπα πως δεν θέλω ξανά ψάρια για κατοικίδιο(γιατί δεν είναι).

    Μετά απο κανά δυό χρόνια ξανά,ναι ξανά,μου κάνουν δώρο ένα πουλάκι,(αληθινό πουλάκι, μην πάει το μυαλό σου στο πονηρό, άντε)! Ίδιο με το "πουλάκι τσίου" ήταν! 'Ολα κομπλέ, κλουβάκι,τροφή και  ξανά οδηγίες..«ΜΗΝ ξεχνάς να του βάζεις νεράκι και φαγητό και μια φορά την εβδομάδα να του αλλάζεις/καθαρίζεις το κλουβάκι!!»..και έτσι έκανα! Όλα καλά, το πρόσεχα,το τάϊζα και αυτο κάθε πρωί κελαηδούσε(βασικά τσίριζε και έκραζε αλλα τελοσπάντων) που με έβλεπε και εγω σαν χαζοχαρούμενος (εντάξει παιδάκι ήμουν) του μίλαγα και του σφύριζα με τη σειρά μου! Ένα βράδυ κοιτάω το μπουκαλάκι που του έβαζα νερό σχεδόν στα 2/3, το ίδιο και το φαγητό του..."εντάξει, σκέφτομαι, αύριο του βάζω καθαρό πριν φύγω για το σχολείο". Σηκώθηκα λοιπόν την άλλη μέρα για να παω στο σχολείο και βλέπω πως δεν εχει ανάγκη γιατι τα αποθέματα φαγητού και νερού ήταν ίδια και δεν χρειαζόταν να ασχοληθώ εκείνη τη στιγμή αλλα οταν θα γυρνούσα. Και έτσι έφυγα ήσυχος! Όταν με το καλό γύρισα απ'το σχολείο το δικό μου «πουλάκι τσίου» ήταν ανάσκελα και με τα πόδια ψηλά να σχηματίζουν το σήμα της νίκης! Στεναχωρέθηκα πάρα πολύ μπορώ να πω γιατί δεν ήξερα αν έφταιγα εγω που δεν του έβαλα περισσότερο φαγητό-νερό ή αν το τσίμπησε η μέλισσα που ηταν και αυτη δίπλα του τέζα!! Του έκανα και μια τελετή(το έθαψα στην αυλή σε αντίθεση με τα ψάρια που πήγαν στα σκουπίδια) και αποφάσισα πάλι πως δεν θέλω ξανά πουλάκι(μη σκέφτεσαι πονηρά) για κατοικίδιο!

    Η τρίτη φορά που έγινα ιδιοκτήτης κατοικίδιου ηταν άθελά μου και σε μεγαλύτερη ηλικία,κάπου στα δεκαέξι. Εκεί που καθόμουν ήσυχος μια μέρα στην αυλή μου είχα μια απρόσμενη επίσκεψη! Ένα γατάκι, ασπρόμαυρο με πράσινα ματάκια, αδύνατο εως καχεκτικό θα έλεγα και περπατούσε πλαγιαστά! Αυτό ήταν!! Αμέσως του έβαλα φαγητό(είπαμε φιλόζωος απο μικρός)γιατί το λυπήθηκα το έρμο,του έβαλα και ενα κουτάκι για να κοιμηθεί και στην ουσία το έκανα δικό μου. Τις επόμενες μέρες μάλιστα του έδωσα και όνομα,το έβγαλα Μπούτση (ξέρω γελάς) απ'το παρατσούκλι που είχαν δώσει σε κάποιον στη γειτονιά που περπατούσε και έγερνε στο πλάι(ειδικά οταν έπινε) και αυτός όπως ο γάτος. Πέρασαν μήνες και ο γάτος εκεί, μεγάλωνε και αυτός μαζί μου..και εκεί που είπα πως εδώ είμαστε, τα κατάφερα και έχω κατοικίδιο επιτέλους, ο γάτος χάθηκε! Εξαφανίστηκε σου λέωω! Μετά κατάλαβα πως είναι γάτος και πως έτσι κάνουν οι γάτοι οταν έρχεται η ώρα να πηδήξουν. Σκέφτηκα, απλά θα εξαφανιστεί να εκτονώσει τις ορμές του και ίσως να γυρίσει μετά απο καιρό οταν περάσει η εποχή του «οίστρου» (οχι καμία σχέση ο οίστρος του γάτου με τον τίτλο του μπλογκ μου, να εξηγούμαστε!). Μια φορά νομίζω τον ξανάδα μετα απο μήνες σε άλλη γειτονιά, τον φώναξα αλλα καμία σημασία δεν μου έδωσε, ηταν και πίσω απο μια γάτα, αν θυμάμαι καλά ,τη στιγμή εκείνη! Απο τότε η τύχη του αγνοείται....

   Δεν ξέρω αν είναι τελικά όντως θέμα γκαντεμιάς ή απλά με ακολουθεί ο θάνατος  για ολα τα ζωντανά που είτε κολυμπούν, είτε πετούν, είτε περπατάνε και φεύγουν έτσι άδικα απ'τη ζωή μου αλλα ακόμα θέλω να πάρω ενα κατοικίδιο και συγκεκριμένα εναν σκύλο. Γιατί ξέρω οτι μπορώ να είμαι σωστός τόσο στη φροντίδα όσο και στην αγάπη που θέλει και χρειάζεται ενα ζωάκι και αυτό το έμαθα δίπλα στο σκυλάκι που είχα πριν πολλά χρόνια.
 Και οχι, στο «θάνατο» αυτού δεν έφταιγα εγώ αλλα ενα ζώον δίποδο!


YΓ1: Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στην γάτα που μου δίνει έμπνευση και χαρά στην ζωή μου.
ΥΓ2: Μην κρίνετε αυστήρα, είναι η πρώτη μου έμπνευση.
ΥΓ3: Αυτή την στιγμή δύο γατιά της γειτονιάς μου το "γλεντάνε".. τυχαίο? Δεν νομίζω 



10 σχόλια:

  1. Σου εύχομαι καλή αρχή με πολλές όμορφες αναρτήσεις σαν αυτή και να πάρεις ενα σκυλάκι όσο το δυνατόν πιο γρήγορα!!! Το βιντεάκι με το τραγούδι καταπληκτικό!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @meli kanella:Σευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!καλώς όρισες στο σπιτικό μου χαχα!καλημέρα να έχεις :)

      Διαγραφή
  2. Έχοντας ένα γερμανικό ποιμενικό εδώ και 10 χρόνια και το λατρεύω,θεωρώ πολύ γλυκιά την πρώτη σου ανάρτηση...καλημέρες και καλή αρχήηη :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @bremelaxrinaki paliokoritso:Μαρέσουν πάρα πολύ τα σκυλιά και κυρίως τα λαμπραντόρ,εύχομαι να πάρουμε σύντομα ένα!σευχαριστώ πολύ καλή μέρα να έχεις και καλώς όρισες(μάλλον καλώς σας βρήκα)

      Διαγραφή
  3. Πολύ όμορφο ξεκίνημα, πολύ!

    Σου έυχομαι να το χαρείς το σπιτάκι σου με πολλές πολλές αναρτήσεις και εκατοντάδες φίλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλή αρχή... Ωραία πρώτη ανάρτηση... Και εγώ σαν και εσένα είμαι.. Σκορπάω τον θάνατο στα ζωντανά τριγύρω μου...Ελπίζω να τα λέμε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μια μικρή συμβουλή: βγάλε την επιβεβαίωση από τα σχόλια ότι δεν είμαστε ρομπότ. Είναι αρκετά σπαστική για εμάς τα μικρά ρομποτάκια...Φιλικά!

      Διαγραφή
  5. Και εγώ που νόμιζα οτι μόνο σε εμένα την έβγαλε την επιβεβαίωση!! Γειά σου ρε γατόνι με τα ωραία σου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εντάξειιιι!! Το έβγαλες τώρα!!! :))))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @tremens:Σευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια και εύχομαι να σε φιλοξενώ συχνά στο σπιτάκι μου και να σε κάνω να γελάς!:)

    @Dear e-diary:Σευχαριστώ και χαίρομαι που σου άρεσε η πρώτη μου προσπάθεια!ευτυχώς δεν ειμαι ο μόνος τελικά(πέρι θανατικού ο λόγος)!όλες οι συμβουλές καλοδεχούμενες ελπίζω να ρυθμίστηκε τώρα!:)

    @meli kanella:Είμαστε νέοι στη μπλογκόσφαιρα δεν μπορούμε να τα γνώριζουμε όλα,γι'αυτό όπως είπα ειναι καλοδεχούμενες όλες οι συμβουλές ώστε να βελτιωνόμαστε!Ας είναι όμως καλά η γάτα μου που το έφτιαξε γιατί εγώ δεν ξέρω που παν τα τέσσερα ακόμη!!χαχαχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή