Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Μυρωδιές..

Σήμερα σκεφτόμουν να μην γράψω τίποτα, εξάλλου δεν είχα και καμία ιδιαίτερη έμπνευση, είπα απλά να καθίσω με το καφεδάκι μου αραχτός και να διαβάσω τις δικές σας σκέψεις και προβληματισμούς, κοινώς τα δικά σας μπλόγκ και, ίσως, κάποια καινούρια που δεν είχαν πέσει στην αντίληψη μου μέχρι τώρα! Έλα ντε όμως που δεν γίνεται πάντα ότι θες..

Αφού τελείωσα την όμορφη και, ομολογουμένως, γεμάτη «νιαουρίσματα» τηλεφωνική συνομιλία που είχα με το αμόρε μου, και με την υπόσχεση πως θα τα πούμε μετά από όλα αυτά που προανέφερα, τσουυυυπ μου ήρθε η έμπνευση για μια ακόμη ανάρτηση! Τώρα πώς? Θα σας εξηγήσω ευθύς αμέσως....

Εκεί λοιπόν που περίμενα να γίνει ο καφές μου κάνω έτσι απτό παράθυρο και βλέπω τη μάνα μου να είναι στην άκρη του μπαλκονιού και σκέφτομαι «πάαειιι η μάνα μου είδε και αποείδε και θα φουντάρει!!» Έτρεξα(που λέει ο λόγος γιατί ήμουν σίγουρος πως δεν κάνει βλακείες)σαν αίλουρος(τι γάτος είμαι εξάλλου)και βγήκα να δω αν το αποφάσισε αυτό που σκεφτόμουν ή απλά ρεμβάζει!

Για καλή μου τύχη ίσχυε το δεύτερο, απλά ρέμβαζε...Τώρα κοιτούσε τις προσφορές που έχει ο Μαρινόπουλος, που είναι ακριβώς απέναντι και σκεφτόνταν πως όσες προσφορές και να βάλει δεν υπάρχει ΜΙΑ ούτε γι’αυτές ή απλά κοιτούσε τον κόσμο και έπαιρνε αέρα? Δεν ξέρω και δεν ρώτησα γιατί με το που βγήκα έξω για να προλάβω το μοιραίο με συνεπήρε μια μυρωδιά...Όχι δεν ήταν  απ'τα σκουπίδια που είναι απέναντι στους κάδους, ούτε απ'τα καυσαέρια των αυτοκινήτων!

Ήταν η μυρωδιά του καμένου ξύλου που έβγαινε από τις καμινάδες των απέναντι σπιτιών και ο καπνός ταξίδευε σε όλη τη γειτονιά! Δεν μπορώ να θυμηθώ γιατί αλλά πάντα αυτή η μυρωδιά μου γεμίζει την καρδιά γαλήνη και μια ηρεμία με πλημμυρίζει, είναι η ίδια αίσθηση που έχω όταν μπαίνει η άνοιξη και μυρίζουν παντού οι πασχαλιές! Νιώθω να ταξιδεύω ,έστω και για λίγα λεπτά, και το μυαλό μου σταματά μόνο σε όμορφες σκέψεις και σε όμορφες αναμνήσεις!

Ίσως τελικά, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, η ηρεμία και η χαρά που με πλημμύρισε να μην οφείλετε στη μυρωδιά και μόνο αλλά και στο γεγονός πως λίγο πριν άκουγα τα πιο όμορφα λόγια που μου έχουν πει ποτέ και όσο και να μου τα λένε δεν χορταίνω να τ’ακούω!!

Ναι, ετσι απλά εκεί που δεν το περιμένεις έρχονται οι εμπνεύσεις χωρίς να το κουράσεις πολύ, από μικρά καθημερινά πράγματα και καταστάσεις, από μια μυρωδιά ή ένα «γιατί?»(ναι tremens στη δική σου ανάρτηση αναφέρομαι).

Άντε πάω να «νιαουρίσω» λιγάκι ακόμη τι σκατά γάτος είμαι εξάλλου!! Καλό απογευματόβραδο να έχουμε..


10 σχόλια:

  1. Πήγαινε για νιαούρισμα και για αρώματα, κι εγώ το ίδιο θα κάνω! Γιατί; Μα γιατί όχι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μικρό, συνοπτικό και έξοχο! Με ταξίδεψες εκεί..στην μύτη σου (χωρίς παρεξήγηση). Καλό βράδυ να έχεις με την γατούλα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @tremens:Έτσι γιατί όχι??καλά αρωμάτονιαουρίσματα να έχεις φίλε


    @meli kanella:Σευχαριστώ πολύ και να ξέρεις δεν θα σε χρεώσω τα ναύλα του ταξιδιού:P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η ωραιότερη μυρωδιά,ειδικά μία τέτοια βροχερή μέρα...εμένα πλανάται σε όλο το σπίτι,αφού έχω ανάψει το τζάκι.Και αν προλαβένετε πτήση,πάρε τους tremens και meli kanella κι ελάτε να πιούμε ρακάκια,συνοδεία με πατατούλες οφτές που έχω βάλει εκεί στην άκρη του τζακιού...χιχιχι.Κοπιάστεεε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ετοιμάζω το ιδιωτικό μου τζέτ και πάω να τους παραλάβω!!Αν και νομίζω πως μέχρι να έρθουμε θα έχεις τσακίσει και τη ρακί και τις πατατούλες!!ευχαριστούμε πάντως για την πρόσκληση είναι άκρως δελεαστική

      Διαγραφή
  5. Η μυρωδιά του καμένου ξύλου μου θυμίζει χωριό... Δυστυχώς στη γειτονιά μου μάλλον δεν έχει κανεις τζάκι και μου έχει λύψει αυτη η μυρωδια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
  6. Σίγουρα φέτος λόγο κρίσης θα καεί πολύ ξύλο(μην πω και για παλιά έπιπλα κτλ,αν ανεβεί η τιμή του του ξύλου)αρα μπορεί να εισαι και εσύ τυχερή όπως εγώ χθές!Την καλημέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλώς σε βρίσκω και από εδώ! Η συγκεκριμένη μυρωδιά μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια... Φέτος λοιπόν που μοσχοβολάει ο τόπος ξύλο, νιώθω πως είμαι πάλι παιδί! Καλό αυτό, αν σκεφτείς οτι περπατάω για τα 40!

    Λες...αμα παίρνουμε βαθειές εισπνοές...στα δύσκολα να ζεσταινόμαστε;

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λες?Έτσι νομίζω και εγώ βαθειές εισπνοές να ζεσταθεί η ψυχή!
      Καλώς όρισες στο "σπιτικό μου"

      Διαγραφή