Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Tάρτα σοκολάτας

Όταν γεννήθηκα η ζυγαριά που ζυγίζουν τα νεογνά έσπασε χρειάστηκε να πάρει καινούρια το νοσοκομείο απ’τη στιγμή που με έβαλαν πάνω να με ζυγίσουν και μένα!
Ζωή να έχω γεννήθηκα 4 κιλά και 950 γραμμάρια(τώρα σκέφτεσαι τη μάνα μου πως με έβγαλε, μπορώ να πω με ευκολία γιατί μέσα σε 3 τέταρτα τσουπ πετάχτηκα όπως λέει χαχαχ)! Δεν ήμουν νεογνό αλλά 6 μηνών παιδί! Έχω φωτογραφία με άλλο μωράκι που έτυχε να γεννηθούμε την ίδια ώρα και δεν έχουμε καμία σχέση σε μέγεθος, εγώ είμαι σαν να έχω φάει το δίδυμο αδελφάκι μου!
Βέβαια όταν τα άλλα παιδάκια παίρνουν κιλά μήνα με τον μήνα εγώ έχανα και σαν παιδάκι δεν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα βάρους αλλά ούτε και σαν ενήλικας.
Πριν κάποια χρόνια όμως λόγο κάποιων ιδιαίτερων καταστάσεων πήρα βάρος και μάλιστα πολύ κάτι που δεν έκανε καλό όχι μόνο στην υγεία μου αλλά και στη δουλειά μου.
Κάποια στιγμή πήρα την απόφαση, μετά  από προτροπή φίλου,  να κάνω δίαιτα και είπα «από Δευτέρα ξεκινάω», όπως όλοι, μεσολάβησε Σ/Κ και ξεσκίστηκα στο φαγητό και στα γλυκά (εδώ να τονίσω πως είμαι μεγάλος γλυκατζής προτιμώ να φάω γλυκό παρά φαγητό).
Ξημέρωσε λοιπόν Δευτέρα και εγώ έβαλα το πρόγραμμα κάτω και ξεκίνησα, για αρχή 3 μέρες αποτοξίνωση, ήθελα να φάω και τους τοίχους, πέρασε ο καιρός με λουκούλλεια τραπεζώματα, γενέθλια φίλων με τούρτες, γλυκά και ποτά και εγώ εκεί πιστός να περιμένω να πετύχω το στόχο μου. Δεν το έβαζα κάτω, δεν με έπαιρνε από κάτω έλεγα «τρώμε για να ζούμε και όχι ζούμε για να τρώμε».
Δεν μπορώ να πω πως ήταν εύκολο αλλά τα κατάφερα και έφτασα στον στόχο μου να χάσω σχεδόν 30 ολόκληρα κιλά και κάπου εκεί έφτασε και το πρώτο τραπέζωμα σε φίλο και είχα το ελεύθερο να φάω ότι θέλω και όσο θέλω.
Αυτό που στην ουσία μου είχε λείψει πολύ ήταν ένα γλυκό, μεγάλη η υπομονή και η προσμονή μου. Έφεραν το κουτί με τα γλυκά μπροστά μου να διαλέξω εγώ πρώτος μιας και είχα καιρό να φάω γλυκό. Διάλεξα μια τάρτα σοκολάτας, πρώτη φορά θα έτρωγα κάτι τέτοιο και δεν ήξερα καν πως θα’ναι, αν θα είναι όπως το φαντάστηκα...
Τελικά ήταν το πιο ωραίο γλυκό που έχω φάει στη ζωή μου μέχρι σήμερα, κάθε κουταλιά με πλημμύριζε χαρά λες και ήταν δεν ξέρω και εγώ τι! Ένιωθα κάτι απερίγραπτο και φαινόταν πόσο το απολάμβανα όλο αυτό.
Ναι τελικά άξιζε που περίμενα τόσο καιρό για να γευτώ ένα τόσο τέλειο γλυκό! Τώρα θα μου πείτε δεν ήταν που ήταν τέλειο εσύ το έβλεπες τέλειο γιατί το στερήθηκες για καιρό, ναι το στερήθηκα αλλά ήξερα πως θα έρθει η στιγμή πως όταν το γευτώ δεν θα είναι σαν όλα τα άλλα που μέχρι τώρα έχω γευτεί, και ήταν πολλά τα γλυκά αυτά,  θα είναι διαφορετικό και αυτό γιατί περίμενα πολύ.
Κάπως έτσι βλέπω και την αγάπη! Περνούν κατά καιρούς πολλές απ’τη ζωή μας αλλά πάντα περιμένουμε αυτή τη ΜΙΑ που θα πλημμυρίσει τις αισθήσεις μας, θα μας κάνει να χάσουμε το μυαλό μας!
Πάντα ξέρουμε πως υπάρχει αυτή η μια και μοναδική αγάπη για μας, πιστεύουμε σ’αυτήν και ας μην την έχουμε δει ακόμη αλλά υπάρχει και ας αναλωνόμαστε σε περαστικές και περαστικούς κατά καιρούς που μας μπερδεύουν τη ζωή και το μυαλό.
Έτσι όπως περίμενα τότε γι’αυτό το γλυκό, αν και η περίοδος της αναμονής ήταν μικρή, έτσι περίμενα μια ζωή γι’αυτήν την αγάπη και μπορώ να πω με βεβαιότητα πλέον πως ναι άξιζε η προσμονή και η επιμονή μου γιατί όπως τότε η κάθε κουταλιά γαργαλούσε (μη γελάς) τον ουρανίσκο μου άλλο τόσο αυτή η αγάπη κάνει την καρδιά μου να φτερουγίζει.
Έφαγα πολλά γλυκά στη ζωή μου(και όπου γλυκά βαλε και αγάπες) αλλά σαν αυτή την τάρτα καμιά! Τα περισσότερα γλυκά με γέμισαν κιλά και τύψεις και καμιά καλή ανάμνηση γιατί μου φαίνονταν ίδια και μέτρια, έτσι και οι έρωτες τις ζωής μου αλλά εγώ ήμουν πάντα πιστός στο στόχο μου περίμενα αυτή τη ΜΙΑ γιατί ήξερα πως υπάρχει και πως θα’ρθει την κατάλληλη στιγμή και θα είναι τέλεια σκέτη μέλλη(μην με διορθώσεις έτσι γράφεται για μένα) σαν αυτή την τάρτα σοκολάτας τότε...
                                                                

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    


11 σχόλια:

  1. Αααααχ πως σε νιώθω...ανήκω κι εγώ στους Α.Γ. (Ανώνουμους Γλυκατζήδες) και καταλαβαίνω...χίλιες φορές έχω το γλυκό από το φαγητό...Και όση ώρα το διάβαζα,είχα συνοδεία ένα προφιτερολάκι μούρλια.Είναι που έχω άντρα σεφ ζαχαροπλαστικής,κατάλαβες?Ο Θεός μου τον έστειλε,ώστε να μην έχω ποτέ στέρηση γλυκού,χαχαχαχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τυχερήηηη!!Ευτυχώς ξέρω να φτιάχνω γλυκά και ένα επάγγελμα που θα ήθελα να κάνω αν δεν έκανα αυτό που κάνω τώρα θα ήταν ζαχαροπλάστης αχαχαχαχ 200 κιλά γάτος θα ήμουν

      Διαγραφή
    2. Ευτυχώς ξέρω κι εγώ και έτσι εγώ κάνω τα γλυκά στο σπίτι και εκείνος μου φέρνει γλυκά από τη δουλειά,οπότε καταλαβαίνεις τί ψυγείο έχω έτσι?αχαχαχαχα

      Διαγραφή
  2. Ερασιτέχνης ζαχαροπλάστης εδώ, ξέρω να κάνω ωραία γλυκά αλλά ξέρω και τη γλύκα του απόλυτου έρωτα! Μοναδικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πω φαντάζομαι πως θα σου φάνηκε η τάρτα μετά από δίαιτα τόσων ημερών...

    Βεβαια αη διαιτά στον έρωτα μπορέι να φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα. Να πέσεις σε μεγάλο μαλάκα αλλά από τη ξελιγωμάρα να μη το βλέπεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @tremens:Η μόνη διαφορά στον έρωτα απο τα γλυκά είναι πως στον έρωτα λειτουργούν όλες οι αισθήσεις(το γλυκό δεν σου μιλάει άλλο αν έχεις φάει μανιτάρια μαγικά πρίν).

    @dear e-diary:Πως μου φάνηκε?νόμιζα θα λιποθυμήσω χαχαχαχ.
    Οσο για το δεύτερο ναι μπορεί να φας τα μούτρα σου αν κάνεις με το ζόρι "δίαιτα"και όχι να το έχεις αποφασίσει εσύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. θέλω την εικονιζόμενη τάρτα σοκολάτας και τη θέλω τώρα! Είμαι σοκολατομανής.
    Ποτέ δεν στερήθηκα γλυκό. Σπανίως έχω κάνει επίσης δίαιτα. Καταλαβαίνω όμως πως θα πάλεψες πολύ σκληρά! Χαλάλι όμως, αφού έχασες όλα τα κιλά.
    Όσο για τη "σκέτη μέλη" γράφ' το όπως θες. Η αγάπη γράφεται όπως θέλουμε ο καθένας μας.
    Ευτυχώς, εμένα το μωρό μου μου φτιάχνει συχνά γλυκάκια... και μου ομορφαίνει τη ζωή, με όλους τους τρόπους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kαταρχήν καλώς όρισες!
      Δεν είχα ξανακάνει δίαιτα στη ζωή μου γιατί δεν χρειάστηκε αλλά τα κατάφερα ευτυχώς και όλα καλά,τώρα κάνω αναγκαστική δίαιτα χαχαχαχ όπως πολλοί.
      Εμένα δεν μου φτιάχνουν, φτιάχνω γλυκά αλλά η γάτα μου μου φτιάχνει τη ζωή με άλλους τρόπους όπως είπες..

      Διαγραφή
  6. Γατούλη μου δεν σε ξέχασα! Απλά τα είπαμε τηλεφωνικά και είχα την αίσθηση ότι σου απάντησα κιόλας. Μην με μαλώσεις, αλλά το χάνω ώρες ώρες!
    Ξέρεις καλά πως τα γλυκά δεν είναι το φόρτε μου. Ελάχιστα έχω ασχοληθεί να φτιάξω και κάποια απο αυτά ευτυχώς επέζησαν επιτυχώς. Όμως στην ζωή προσπαθώ να είμαι όσο πιο γλυκιά γίνεται, ειδικά με όσους το αξίζουν. Αυτό το ξέρεις καλά εσύ. Να έχεις μια όμορφη μέρα! Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχα το είχα καταλάβει πως μπερδεύτηκες!Ναι ξέρω και για τα γλυκά και για την προσπάθεια!τα φιλια μου γλυκειά μου

      Διαγραφή