Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Όλα όσα δεν σου είπα..

«Είναι δυο- τρείς μέρες τώρα που γυρνάς στο μυαλό μου και πιστεψέμε δεν είναι καλό αυτό, ούτε για μένα αλλά ούτε για σένα.
Δεν ξέρω γιατί κάθομαι να σου γράψω αφού ξέρω πως ποτέ δεν θα το διαβάσεις αυτό το γράμμα, ίσως φταίει που πλησιάζει η μέρα της παντοτινής σου απουσίας.

Δεν ήσουν ποτέ παρόν και συνήθισα στην απουσία σου, έμαθα μ’αυτήν, μεγάλωσα μ’αυτήν και μεγάλωσα πριν την ώρα μου.
Ξέρεις τι γίνεται? Όταν σκέφτομαι το παρελθόν μου χαμογελώ ανήκεις όμως σ’αυτό και όταν σε σκέφτομαι θυμώνω όπως και τότε που ήμουν παιδί και αναρωτιόμουν γιατί δεν με παίρνεις τηλέφωνο, γιατί δεν μου εύχεσαι στην γιορτή μου, γιατί δεν θες να με δεις, μα γιατί τι σου είχα κάνει αναρωτιόμουν? Τίποτα θα πεις εσύ, δεν έφταιγα εγώ. Ναι το ξέρω πια πως μόνο εγώ δεν έφταιγα αλλά τα γιατί αυτά με πονούσαν πολύ και απάντηση ποτέ δεν είχα, όσο και αν προσπαθούσε η μάνα μου να μου εξηγήσει.

Ξέρεις τι με πονάει πιο πολύ? Οι λιγοστές αναμνήσεις που έχω από σένα, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού μου. Ακόμα και αυτές δεν είναι χαρούμενες όμως..

Θυμάμαι τότε, πόσο ήμουν τεσσάρων? Πέντε? Θυμάσαι? Τότε που είχες έρθει σπίτι μας κάποια Χριστούγεννα και μέσα απ’τα παιδικά μου ματιά σε έβλεπα τεράστιο μπροστά μου και έτρεξα πάνω σου να σε αγκαλιάσω, ίσως και για πρώτη φορά, θυμάσαι? Αν δεν θυμάσαι θυμάμαι εγώ για σένα. Είχες φέρει μαζί σου 2 σακούλες με γλυκά και εγώ νομίζοντας πως είναι για εμάς άνοιξα να πάρω, ναι είμαι πολύ γλυκατζής πάντα ήμουν αν δεν το ξέρεις, και μου είπε η μάνα μου μην τα πειράζω γιατί δεν είναι για εμάς αλλά για το άλλο σπίτι..
Αυτή είναι η πρώτη μου θύμηση που έχω από σένα το ξέρεις? Συγχωρεσέμε αλλά δεν μπορώ να μην σου πω πως αυτό με κατατρώει εδώ και 27 χρόνια! Κάθε Χριστούγεννα αυτό θυμάμαι και δεν είναι τα γλυκά αλλά ότι για πρώτη φορά ένιωσα την απόρριψη, τον διαχωρισμό που έκανες και ήμουν παιδάκι, δεν καταλάβαινα!
Έκανα χρόνια να σε ξαναδώ, δεν ερχόσουν ποτέ και αν δεν σε έπαιρνα εγώ τηλέφωνο δεν με αναζητούσες ποτέ. Ξέρεις πόσο με πονούσε αυτό? Όχι δεν ξέρεις, το έμαθες αργά όταν κατάφερα να σου δείξω πως είναι αυτό το συναίσθημα.

Θυμάσαι τότε που μου είπες ότι θα μου στείλεις εκείνο το δέμα με τα πράγματα για το σχολείο και καινούριες φόρμες? Αν δεν κάνω λάθος ήμουν δώδεκα ίσως και πιο μικρός.. Δεν θυμάσαι ε? Πως να θυμάσαι άραγε ? Αφού δεν το έστειλες ποτέ ακόμα το περιμένω. Αλλά ακόμα και αυτό τότε δεν στο είπα, δεν σου κράτησα κακία. Μου είπε η μάνα ότι να μην στενοχωριέμαι και θα βρει αυτή λεφτά να μου τα πάρει όλα και ξέρεις τι? Μου τα πήρε όλα και ποτέ δεν ρώτησα που βρήκε τα λεφτά.
Θυμάσαι και τότε που σου είπα να με βοηθήσεις να σπουδάσω? Ναι αυτό το θυμάσαι το ξέρω. Είχα ετοιμάσει τα πάντα, δούλευα χρόνια πριν και μάζευα χρήματα για να έχω αλλά δεν θα έφταναν και ζήτησα για πρώτη φορά μια μικρή βοήθεια από σένα να με φιλοξενήσεις μέχρι να βρω δουλειά εκεί και προς έκπληξη μου μετά από τα τόσα ψέματα που μου είχες πει τόσα χρόνια είπες ναι αμέσως. Το θυμάσαι ε? Και εγώ αλλά με πόνο ξέρεις γιατί? Γιατί μου είπες ψέματα για άλλη μια φορά και μου έκοψες τα φτερά, μου είπες να μην πατήσω το πόδι μου σπίτι σου, στο σπίτι σου δεν ταίριαζα, δεν χωρούσα στην ζωή σου. Το θυμάσαι?

Ήταν η τελευταία φορά που μιλήσαμε, είπα πως δεν θέλω να σε ξανακούσω, πως δεν θα σου μιλήσω ποτέ ξανά μέχρι να πεθάνεις.
Μετά από 10 χρόνια με πήρες τηλέφωνο και μου ζήτησες συγνώμη για όσα μου είχες κάνει, μες στα κλάματα με παρακαλούσες να σε συγχωρέσω. Πως να μην την δεχτώ? Ενώ ήξερα πως δεν είσαι καλά.. Μάθαινα τι κάνεις και αν είσαι καλά, ήθελα και ήλπιζα πως κάποια στιγμή θα με αναζητήσεις, πως θα καταλάβεις τα λάθη σου, πως θα έχω επιτέλους λίγο την προσοχή σου, την αγάπη σου.
Παρακαλούσα ξέρεις γι’αυτήν την αγάπη, όταν βλέπεις δεν έχεις κάτι, όταν το στερείσαι και χωρίς λόγο στο μυαλό σου αυτό γιγαντώνεται και το θέλεις ακόμα πιο πολύ.
Για άλλη μια φορά έκανα λάθος γαμώτο, σε πίστεψα και ας ήξερα κατά βάθος πως για άλλη μια φορά έπαιζες με την καρδιά μου. Νόμιζα πως άλλαξες, πως ένιωθες τύψεις. Ήξερα πως δεν είσαι καλά και είπα να δώσω τόπο στην οργή αλλά με απογοήτευσες για άλλη μια φορά.
Σε ενοχλούσε που ο μικρός δεν σου μίλαγε τόσα χρόνια, που δεν τον ενδιέφερες και σε πείραζε περισσότερο γιατί σου έμοιαζε. Στο γέλιο, στον τρόπο που κοιμόμουν και περπατώ. Στη φωνή σε όλα. Όλα εκτός απ’το χαρακτήρα σου.. Έτσι έλεγαν

Έχω πολλά να σου πω! Τόσα χρόνια στοιβάχτηκαν μέσα στην καρδιά μου πληγές και θολές εικόνες. Δεν σε θυμάμαι, δεν θυμάμαι την εικόνα σου, οι φωτογραφίες μας είναι λιγοστές μια- δυο, εγώ μωρό και συ νέος πολύ στην ηλικία που είμαι τώρα εγώ θαρρώ. Δεν έχουμε άλλες μαζί και στο άλμπουμ της ζωής μου λείπεις. Ξέρεις όμως γιατί συμβαίνει αυτό?
Γιατί το θέλησες εσύ, εγώ δεν σε έβγαλα ποτέ απ’τη ζωή μου. Δεν σε πέταξα ποτέ, δεν σε απέρριψα ποτέ. Όχι μην μου πεις πως δεν είναι έτσι. Έτσι ακριβώς είναι!
Έφυγες το δέχομαι, διάλεξες να φύγεις και καλύτερα παρά να ήμασταν όλοι δυστυχισμένοι, αλλά έφυγες εντελώς δεν σε γνώρισα ποτέ και δεν θέλησες ποτέ να σε γνωρίσω αλλά ούτε και συ εμένα και ας σου μοιάζω τόσο όπως λένε αλλά μόνο εμφανισιακά.
Θα μπορούσα να σου καταλογίζω για ώρες λάθη, υποσχέσεις που δεν πραγματοποίησες και άλλα πολλά αλλά θα σταματήσω εδώ, εξάλλου είναι αργά.

Θα  σου πω τα νέα μου λοιπόν «πατέρα»!
Είμαι καλά, ευτυχισμένος επιτέλους! Έχω συναντήσει εδώ και καιρό το άλλο μου μισό, με γέμισε με όση αγάπη δεν είχα, την γυναίκα που θέλω να παντρευτώ σύντομα και να κάνω παιδιά, όχι δεν θα γίνω σαν εσένα «πατέρα» να είσαι σίγουρος. Δεν θα φύγω, δεν θα κάνω αυτά τα τόσα λάθη που έκανες εσύ.
Είμαι υπερήφανος «πατέρα» γιατί τα κατάφερα μόνος μου και ότι έγινα το οφείλω στη μάνα μου που έπαιξε και το δικό σου ρόλο επάξια τελικά και σε κανέναν άλλον. Παλεύω κάθε μέρα αλλά θα τα καταφέρω ξέρεις γιατί? Γιατί είμαι καλύτερος από σένα δεν τα παρατάω εύκολα.

Συγχωρεσέμε αν γίνομαι σκληρός αλλά δεν μπορώ να τα κρατάω πια μέσα μου. Με πλήγωσες και με πληγώνεις ακόμη με την απουσία σου. Δεν θα με δεις και δεν θα σε δω ποτέ ξανά. Έχω για ενθύμιο μόνο μια φωτογραφία σου.. Ξέρεις αυτή που με κρατάς και σε κοιτώ στραβά λες και ήξερα από τότε. Είδες είχα ένστικτο!
Δεν σε συγχωρώ τελικά, όχι δεν μπορώ, δεν γίνεται! Πονάω πολύ ακόμη και ας είμαι 2 μέτρα μαντράχαλος.
Δεν στο έδειξα ποτέ αλλά πονούσα και πονάω περισσότερο τώρα γιατί δεν πρόλαβα να στα πω όλα αυτά από κοντά. Γιατί για άλλη μια φορά έφυγες πριν φύγεις οριστικά!

Συγνώμη που στα είπα όλα αυτά, είχα και άλλα να σου πω, αλλά έπρεπε να τ’ακούσεις για να ηρεμήσει η δική μου η ψυχή!
Συγνώμη «πατέρα», πόσο δύσκολη λέξη είναι τελικά ακόμα και όταν τι γράφω βλέπεις ε?
Συγνώμη που δεν στα είπα όταν έπρεπε, είναι αργά το ξέρω.
Σ’ευχαριστώ όμως για κάτι! Με την απουσία σου με έκανες να είμαι δυνατός, να γίνω ο άντρας που έπρεπε να γίνω, να είμαι αυτός που είμαι σήμερα και να αγαπηθώ όσο ήθελα πάντα. Σ’ευχαριστώ τελικά που δεν σου έμοιασα και δεν σε είχα πρότυπο. Ευτυχώς..
Για όλα αυτά λοιπόν σ’ευχαριστώ

Αυτή είναι η τελευταία φορά που σου μιλάω, που σε σκέφτομαι, η τελευταία φορά που με πληγώνεις.. Αντίο για πάντα!»



74 σχόλια:

  1. Γάτε,θα γίνεις υπέροχος πατέρας.Όχι επειδή δεν είχες πρότυπο το δικό σου,αλλά επειδή -όπως λες- ξέρεις πώς είναι να σε απορρίπτουν... Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σευχαριστω πολυ Κ το ευχομαι!
      Καλο σου βραδυ!!

      Διαγραφή
  2. Γατόνι μου ότι καλύτερο έχεις γράψει!!!!
    Φιλώ σε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και μόνο που μπαίνει μια τέτοια λέξη σε εισαγωγικά, αυτό τα λέει όλα...
    Ξέρεις, επειδή γράφω με το συναίσθημα, με όλο τον σεβασμό, έχω να πω πως, όταν έγραφες αυτές τις γραμμές, γιατί φαντάζομαι το πληκτρολόγιο γεμάτο δάκρυα;...
    Και τώρα εμένα το δικό μου πληκτρολόγιο δεν βρίσκει τα σωστά τα γράμματα, για να σου πω πόσο με συγκλόνισες......................
    Μα πόσο πολύ όμως............................

    Υ.Γ "Ετικέτες: αντίο, τέλος"...Τυχαίο;....Δεν νομίζω..........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυσκολη λεξη να γραφτει οταν δεν εχει ειπωθει ποτε!
      Δυσκολες σκεψεις και δυσκολο για μενα να απαντησω.Παντα στο τελος ερχεται και το αντιο.
      Σευχαριστω πολυ!Καλο βραδυ να εχεις!

      Διαγραφή
  4. Συγκλονιστικό.
    Θα του το στείλεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σευχαριστω!Ισως να ακουσε τις σκεψεις αποψε τελικα.
      Καλο βραδυ να εχεις!

      Διαγραφή
  5. Αγαπημένε μου γάτε,
    είναι οδυνηρό να έχεις άλυτες διαφορές με γονείς που δεν θα μπορέσουν να λυθούν ποτέ...
    Το ξέρω, το νιώθω, το έχω ζήσει...
    Σε καταλαβαίνω και μαζί σου κλαίω...
    Χαμογελάω όμως παράλληλα, γιατί βλέπω μέσα απ' αυτή τη μεγάλη απουσία, πως δημιουργήθηκε ένας σωστός άντρας, ειλικρινής με βαθιά αισθήματα, έτοιμος να δώσει στην οικογένειά του τον καλύτερο εαυτό του.
    Σκέψου πως αυτή η απουσία ίσως τελικά να σε ωφέλησε.
    Αυτή η απουσία σου στέρησε ένα λάθος πρότυπο...
    Πίσω από σένα διακρίνω βέβαια και μια υπέροχη μαμά...
    Σκουπίζω τα δάκρυά μου και σου λέω καλή σου νύχτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειναι οδυνηρο να μην προλαβαινεις οχι να λυσεις τις διαφορες αλλα να πεις τι αισθανεσαι πραγματικα.Δυστηχως!
      Σευχαριστω για τα καλα σου λογια το εκτιμω βαθια και οντως κρυβεται μια υπεροχη μανα απο πισω.
      Συγνωμη αν σε εκανα, σας εκανα αποψε να δακρυσεται ειλικρινα δεν το ηθελα.
      Καλο βραδυ να εχεις Φλωρα μου

      Διαγραφή
  6. Eυαισθητε και συναμα δυνατε γατακο!Καθε ανδρας μπορει να γινει πατερας!!
    Χρειαζεται ομως, κατι παραπανω για να γινει "μπαμπας"!!
    Ειμαι σιγουρη ,οτι εσυ θα γινεις ενας υπεροχος,τρυφερος μπαμπας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σευχαριστω πολυ για το ομορφο σχολιο σου, να εισαι καλα!Πιστευω πως μολις ακουσω αυτη τη λεξη απλα δεν θα το πιστευω και θα λιωσω!
      Καλο βραδυ να εχεις!

      Διαγραφή
  7. Καρδιά μου.. ξέρεις πως δεν έχω λόγια παρα μόνο δάκρυα, γιατί είσαι κομμάτι της ζωής μου και σε νιώθω λίγο περισσότερο από όλους...

    Για το μόνο που χαίρομαι είναι που μέσα από τα αγκάθια δημιουργήθηκε ένα υπέροχο λουλούδι, εσύ...

    Όσο μπορώ και με όση δύναμη και ψυχή έχω θα σε φροντίσω, όπως ο μικρός πρίγκηπας φρόντιζε το λουλουδάκι του.. τώρα κατάφερα να συνδυάσω στο μυαλό μου γιατί σου άρεσε τόσο αυτό το παραμύθι..κάποτε νόμιζα πως ήσουν ο μικρός πρίγκιπας μα τελικά είσαι το ίδιο το τριαντάφυλλο, όμορφο και καθόλου κενό σαν όλα τα υπόλοιπα...

    Σε φιλώ από εδώ γλυκά..τα υπόλοιπα σε λιγάκι από το τηλ.. Σμουτς



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό για εσένα γιατί ξέρω θα σου αρέσει...

      http://www.youtube.com/watch?v=icIrzbxADys

      Διαγραφή
    2. « Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά
      την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια»

      To μυστικο της ζωης, οπως το ειπε η αλεπου..σμουτς

      Διαγραφή
  8. Εντέλει ο μεγαλύτερος χαμένος είναι εκείνος.
    Που δεν μπόρεσε να καταλάβει και να εκτιμήσει ποτέ.
    Με συγκίνησες, γάτε!
    Πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πηρα αγαπη, ευτυχως πολυ,προσπαθουσε η μανα μου να δωσει για δυο και τα καταφερε!Ειμαι κερδισμενος γιατι εχω μια οικογενεια και ανθρωπους που με αγαπανε γι'αυτο που ειμαι!
      Να σαι καλα φιλε μου να εχεις μια ομορφη Κυριακη!

      Διαγραφή
  9. Δεν θα μου χαλάσεις εσύ τη μάσκαρα αγαπητέ.Άιντε! ;p

    Υ.γ.1 Ναι έκλαψα.Αλλά απ' την άλλη είσαι τυχερός.Πρώτον που δεν αναγκάστηκες να ζήσεις δίπλα σε έναν τέτοιο παπ...συγγνώμη πατέρα και δεύτερον που αναγνωρίζεις την πληγή σου και δεν έχεις κακό πρότυπο για την οικογένεια.Η δε μαμά σου Άξια με Α κεφαλαίο.Όχι μόνο που σε μεγάλωσε μόνη της-εδώ μεγαλώνουμε τον μικρό εγώ και ο άντρας μου και πάλι μου φαίνεται βουνό-αλλά κυρίως που δεν σου είπε ποτέ τίποτα κακό για αυτόν και σε άφησε ελεύθερο να σχηματίσεις γνώμη μόνος σου.
    Υ.γ.2 Γι αυτό και μόνο αξίζει να δώσεις στο παιδί σου το όνομά της (ε, να μην βάλω κι εγώ τις φυτιλιές μου να με κράξει η νύφη; Χαχα!) ;p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάει κι η δική μου μάσκαρα...........
      Αι στο καλό πρωί πρωί...

      Διαγραφή
    2. Δεν ηθελα αγαπητες μου να σας χαλασω τη μασκαρα πρωι πρωι:P
      Ευτυχως Κυριακη μου δεν εχω κακο προτυπο,οπως ελεγα χθες στη μελλουσα γυναικα μου πως δυο εκδοχες υπηρχαν αν μεγαλωνα μαζι του ή θα γινομουν μεγαλο κωλοπαιδο,ιδιος μαυτον ή θα ημουν ατομο γεματο ανασφαλειες,κομπλεξ και ευθυνοφοβος!
      Δεν μεγαλωσε ενα παιδι αυτη η μανα αλλα δυο εμενα και τον αδελφο μου απτα 30 της χρονια μονη της,σε μια κοινωνια αδικη και σκληρη,σε καιρους που και αυτη αλλα και εμεις ημασταν δακτυλοδυκτουμενοι(ειναι παιδι χωρισμενων γονιων μην κανεις παρεα μαζι του,ειναι παιδι που δεν εχει πατερα μακρια λες και ηταν κολλητικο για τις καθωπρεπει οικογενειες).Ειναι πληγες που μενουν και απλα θυμαμαι και τον κατηγορω.
      Το ονομα το προλαβε ο αδελφος μου αλλα η αγαπημενη μου ειπε και εμεις θα δωσουμε το ονομα της σε συνδιασμο χαχα.
      Σευχαριστω για τα καλα σου λογια εθιλικρινα.Να εχεις μια ομορφη μερα!

      Διαγραφή
    3. Α καλά κατάλαβα.Φάγατε όλη τη ρατσιστοβλαχιά του Έλληνα στη μάπα.Μόνη της απ' τα 30 και με δυο παιδιά; Εγώ στη θέση της θα μάλωνα κάθε μέρα με καλάσνικωφ. Και όχι μόνο η γειτονιά στο "παιχνίδι" αλλά και οι δάσκαλοι και οι καθηγητές και οι συγγενείς οι ίδιοι.Για τα τραυματισμένα ψυχολογικά παιδιά και τη νέα γυναίκα μόνη που ψάχνει γκόμενο.Ξέρω τα έζησα δίπλα σε φίλες μου και τα βλέπω δυστυχώς ακόμη.Κοίτα μπροστά σαν τη Θρασκιά και κάνε την οικογένεια που ονειρεύεσαι με τη γυναικα που θέλεις και προπάντων την κουμπάρα που διάλεξε η γυναίκα σου ΜΟΥΧΑΧΑ! ;P;P

      Διαγραφή
    4. Χαχαχαχχα με εκανες και γελασα με το τελευταιο!Θα γινει κουμπαρα θελει δεν θελει και ξερεις τι?Θα περασει κατω απο αψιδες διπλα στο ζευγος,δεν λεμε τι αψιδες δεν προδιδουμε ε?Αυτα μεταξυ μας!!
      Ρατσιστοβλαχια ακομα υπαρχει οσο και να θελουν να το παιξουν προοδευτικοι καποιοι.

      Διαγραφή
  10. Γάτε, όλα αυτά είναι που μας κάνουν πιο δυνατούς ανθρώπους και σίγουρα είναι εφόδια για τη ζωή μας.

    RIP τέτοιος παΤΕΡΑΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειτε σε κανουν δυνατο ειτε σε γεμιζουν ανασφαλειες και φοβους!Ειμαι απτους τυχερους και ανηκω στην πρωτη κατηγορια γιατι καταλαβα απο νωρις!
      Σευχαριστω πολυ Κουλα μου!Να εχεις μια ομορφη μερα και οπως ειπα και στην Κυριακη συγνωμη για τη μασκαρα:P

      Διαγραφή
  11. Καλημέρα γάτε,
    αυτή την φορά ο οίστρος σου νομίζω πως μας συγκλόνισε όλους, όχι τόσο για τα γεγονότα που εξιστόρησες αλλά για την δύναμη που εισπράξαμε απ' τα λόγια σου. Είσαι δυνατός άνθρωπος και φαίνεται απ' την δύναμη της ψυχής σου. Ξέρω πως είναι δύσκολο, μα ίσως ήρθε η ώρα να μην ξανακοιτάξεις πίσω. Να κοιτάξεις μόνο μπροστά, στην ευτυχία που σου ανοίγει τα χέρια για να σε αγκαλιάσει. Είσαι ένας τυχερός άνθρωπος που έχεις βρει το άλλο σου μισό και μόνο χαρά, χαμόγελα και ευτυχισμένες στιγμές θα σε περιμένουν πια. Γιατί το δικαιούσαι και το αξίζεις.
    Να έχεις μια όμορφη Κυριακή! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδη δεν θελω να ξανασκεφτω,να ξαναθυμηθω,να ξαναπληγωθω γιαυτο ειπα αντιο μαυτην την αναρτηση-γραμμα.Δεν θα το δει ποτε,δεν θα τακουσει απ'το στομα μου ποτε αλλα οπου και ναναι θα το νιωσει.Ενα αντιο για να ταφησω ολα πισω και να κοιταξω μπροστα χωρια κανενα βαρος στην καρδια μου!Το μελλον μου ειναι υπεροχο και το ξερω!
      Σευχαριστω Μαρινα μου για τα καλα σου λογια.Να εχεις και συ μια ομορφη μερα:)

      Διαγραφή
  12. Υπαρχει κατι που μπορει να ειπωθει; Κατι τετοιες καταστασεις που τις ξερω απο αλλους με κανουν πιο ευγνωμων για τους γονεις μου μονο που πλεον μου εμεινε ο ενας και αυτο ειναι τοσο ασφυκτικα επωδυνο...

    Να δεις την θετικη πλευρα, ξερεις ποιος εισαι και ποιος δεν θελεις να γινεις και αυτο δυσκολα συμβαινει εισαι απο τους τυχερους αληθεια στο λεω και το ξερεις ειμαι σιγουρη! Ηταν μια "δυσκολη-φορτισμενη" νυχτα που ελπιζω η μερα που ξημερωσε να ειναι πιο γαληνια..

    Καλημερα!

    Μαρουλοφιλακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. H μερα μου οντως ξεκινησε πολυ ομορφα και το οφειλω στην Μελενια μου.
      Ξερω πως ειναι να εχεις μονο εναν γονιο,οπως ειδες,και ειναι δυσκολο.Να εισαι ευγνωμον που γνωρισες εναν τετοιο πατερα και τον θυμασαι με τοση αγαπη.Τιποτα δεν ειναι δεδομενο και στο λεω γιαυτη τη μανα που εχεις μονο πια,να της δειχνεις την αγαπη σου συνεχεια γιατι και εγω καταλαβα μετα απο την ασθενεια της δικης μου πως τιποτα δεν ειναι δεδομενο και ποτε δεν ξερεις ποτε θα ειναι η τελευταια φορα που μιλας στον ανθρωπο που αγαπας και σαγαπα τοσο και ανιδιοτελως.
      Σευχαριστω πολυ κοπελα μου να εισαι καλα και να εχεις μια ομορφη μερα και εσυ!

      Διαγραφή
  13. Δεν σε ξέρω, αλλά σ'αγαπάω, αλήθεια. Εύχομαι να γίνεις πραγματικά ευτυχισμένος με τη γυναίκα σου. Και είμαι σίγουρη ότι θα γίνεις ο πιο υπέροχος πατέρας του κόσμου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σευχαριστω πολυ κοπελα μου να εισαι καλα!Μακαρι οι ευχες σου να πιασουν και να γινουν πραγματικοτητα γιατι το θελω πολυ!
      Να εχεις μια ομορφη μερα!

      Διαγραφή
  14. Με συγκίνησες πολύ πρωί πρωί..θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Πιγκουίνο..δεν έχασες εσύ, αυτός έχασε...εσύ είχες την τύχη να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο διαμάντι..τη μάνα σου..αυτός έχασε ένα γιο...κι όποιος δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος τους ως πατέρας, ως άνθρωπος είναι γενετικά ανώμαλος και λειψός!!
    Υπάρχουν πράγματα στη ζωή που δε συγχωρούνται με τίποτα...κι αυτό είναι ένα από αυτά..
    Η σκηνή με τα γλυκά με συγκλόνισε...θα μου πεις εκεί έμεινες εσύ?..κι όμως, αυτό έλεγε πολλά...
    Πιστεύω πως θα γίνεις υπέροχος πατέρας..σου εύχομαι γρήγορα να δημιουργήσεις τη δική σου όμορφη οικογένεια..να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η σκηνη που σε συγκλονισε οπως λες εμενα με κανει να κλαιω καθε Χριστουγεννα,απο παιδακι δεν μαρεσε αυτη η γιορτη οπως και ολες οι γιορτες γιατι μου θυμιζε αυτον.Εχασε 2 γιους και εχασε την ευκαιρια να μας γνωρισει.
      Οταν θες να κανεις οικογενεια πρεπει να την κανεις συνηδητοποιημενα και οχι εγωιστικα,να μην φερνεις θυματα στον κοσμο που παλευουν σε εναν κοσμο που οσο και μπροστα να ειμαστε πια ειναι σκληρος και αδικος ακομη.
      Σευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια και ευχες.
      Να εχεις μια ομορφη Κυριακη και να περασεις καλα με τους ανθρωπους σου!

      Διαγραφή
  15. Αχ βρε γατούλη Κυριακάτικα....Αχχχχχ .....Έχω τόσα πολλά να γράψω αλλά δεν βγαίνουν.... Μην συνεχίσεις έτσι την ζωή σου. Μόνο όταν τον συγχωρήσεις μέσα σου θα μπορέσεις να προχωρήσεις. Κοιτα μπροστά και πέτα.Δεν έχεις ανάγκη πια τα φτερά του!

    Υ.Γ. Συγκλονιστικά όσα γράφεις μικρέ μου...Να είσαι πάντα καλά, ευαίσθητη ψυχη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συγχωρησα μια φορα και ηταν λαθος ειπα ενα αντιο αλλα συγχωρεση δεν μπορω να δωσω.Του "μιλησα" οχι τοσο σκληρα οσα θα ηθελα και αυτο οφειλετε στην παιδεια που εχω παρει απτη μανα μου.Θα μπορουσα να του γραφω για ωρες αλλα δεν αξιζει πια.Ενα αντιο ειναι αρκετο απο μενα μονο ετσι θα προχωρησω,ο θυμος θα καταλαγιασει καποια στιγμη ισως την στιγμη που θα μου δωθει το υπερτατο για μενα δωρο η κορη ή ο γιος μου!
      Να εισαι καλα και σευχαριστω για τις ευχες!Καλη κυριακη ευχομαι να εχεις:)

      Διαγραφή
  16. Γατούλη
    πρώτα φορά όχι ως γιαγιά Κασσιανή αλλά ως αληθινή Σοφία/Σόφη υπογράφω εδώ.
    Εχω ένα γιο στα 30. Μεγάλωσε ακριβώς όπως εσύ....όμως πριν καν γεννηθεί ο "πατέρας" έφυγε από έναν γάμο που τον έπνιγε....και γνώρισε το γιό του στα 4 περίπου. Εκτοτε τον έβλεπε σποραδικά και με πολλές πιέσεις.
    Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα ματάκια του παιδιού καρφωμένα στην πόρτα του σχολείου σε κάποιες γυμναστικές....περίμενε τον "πατέρα" που είχε υποσχεθεί να έρθει...
    Και τόσα άλλα...
    Ο γιός του που του μοιάζει καταπληκτικά εκτός από τον χαρακτήρα έγινε ένας πολύ δυνατός και όμορφος άνθρωπος, με μπέσα, καρδιά, καλωσύνη, εντιμότητα και χιούμορ...Πήρε πολλή αγάπη απ' τη μάνα του, τη γιαγιά και τον παππού που τον μεγάλωσαν...
    Δεν θέλω να πω άλλα..με παίρνουν τα δάκρυα ακόμα όταν σκέφτομαι τι στερήθηκε αυτό το παιδί άδικα..όπως κι εσύ. Ημασταν κι οι δυο πολύ μικροί τότε που ερωτευτήκαμε..εγώ 21 εκείνος 24.
    Εγώ μεγάλωσα εκείνος όχι. Ιδιος είναι ακόμα...δεν έκανε όμως άλλα παιδιά και πότε πότε βλέπει το γιό του και του λέει πόσο τον αγαπάει...χωρίς όμως άλλες παρεμβάσεις ή βοήθειες. Τώρα πια ποιός τις χρειάζεται.
    Εκείνος έχασε, χαρές, επιτυχίες, αγκαλιές, τελικά την εκτίμηση και το σεβασμό που νοιώθω εγώ για τον δικό μου υπέροχο πατέρα που ήταν η σκέπη του σπιτιού μας, η πιο γερή κολώνα στο οικοδόμημα της ζωής μας....
    Με πονάει που δεν είχε ο γιός μου ένα μπαμπά σαν το δικό μου...αλλά είμαι σίγουρη ότι θα γίνει ένας μπαμπάς σαν τον δικό μου...σαν τον παππού του!!
    Εύχομαι γατούλη μου γλυκέ να γίνεις πολύ ευτυχισμένος...κι όσο για μπαμπάς είναι βέβαιο ότι θα γίνεις η ασπίδα, η χαρά και το καμάρι των παιδιών σου !!
    Με όλη μου την αγάπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειμαι 31 χρονων,εφυγε οταν ημουν 8 μηνων.Η πρωτη μου επαφη ειναι στα τεσσερα ισως πεντε μου χρονια,αυτη που εξιστορω παραπανω στο γραμμα.Εκ τοτε τον ειδα ξανα στα 13 μου οταν χρειαστηκε να κατεβουμε Αθηνα με τη μανα μου για να κανω μια εγχειρηση,με ειδε εκει και απο τοτε δεν τον ξαναειδα εως τα 17 μου που εδωσα πανελληνιες και ειχα κατεβει μονος στην Αθηνα για να δωσω περαιτερω εξετασεις για τη σχολη αστυνομιας.Η τελευταια του κουβεντα ηταν οταν απετυχα στις εξετασεις και το τηλεφωνημα που δεχτηκα πριν παω να γραφτω στη σχολη που ειχα επιλεξει να σπουδασω με δικα μου χρηματα,που μου ειπε πως δεν θα εχω καμια βοηθεια απο αυτον και να μην τον ξαναενοχλησω.Μετα απο 10 χρονια ακριβως μου ζηταγε συγνωμη οπως ειδες και για να μην μακρηγορω στα λεω αυτα γιατι πολυ απλα εγω και ο γιος σου ειμαστε σχεδον το ιδιο αν οχι ιδιοι.
      Να εισαι υπερηφανη οπως ειναι η μανα μου που καταφερατε να κανετε αξιους ανθρωπους στην κοινωνια,που παιξατε ρολους για δυο ατομα σε δυσκολους καιρους,σκληρους χωρις μεγαλες βοηθειες απο κανεναν.Και αυτη ειχε τον παππου μου διπλα της και προτυπο εγω αυτον.Εναν αντρα με Α κεφαλαιο.
      Οσο πιστευω εγω στον εαυτο μου για το τι πατερας θα γινω αλλο τοσο πιστευω και για το γιο σου που αν μη τι αλλο θα μπορουσαμε να ειμαστε φιλοι ή αδελφια.
      Να σαι καλα και να χαιρεσαι τον αντρα που δημιουργησες εσυ ειναι σαν να μου εγραφε η μανα μου σευχαριστω παρα πολυ!
      Καλη μερα να εχεις!

      Διαγραφή
    2. Σ' ευχαριστώ !!!
      Οπως τα λες ..είναι.
      Χαίρομαι πολύ που βρεθήκαμε!
      Την αγάπη μου

      Διαγραφή
  17. Αγαπημένε μου Γάτε,
    με συγκίνησες βαθύτατα,μικρά διαμάντια εμφανιστηκαν στα μάτια μου με το κειμενό σου αλλά δεν πειράζει.Καλο είναι να δείχνοουμε καμιά φορα την ανθρωπινη μας πλευρά.
    Πιστεύω ακράδαντα οτι θα γινεις ο καλύτερος πατέρας και μαζι με την Μελένια σου θα είστε μια φοβερη οικογένεια!
    Φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Συγνωμη αν σε εκανα να στεναχωρεθεις,δεν το ηθελα οπως και για κανεναν αλλον!
    Σευχαριστω παρα πολυ για τα καλα σου λογια και εγω το πιστευω ,εξαλλου οπως λεω ειναι το αλλο μου μισο οτι λειπει απο μενα το εχει αυτη!
    Να εχεις μια ομορφη μερα σου ευχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ας το καλό και είχα βάλει μάσκα ομορφιάς!
    Μου έσπασε!
    Και αποκαλύφθηκε ένας γάτος τρυφερός και ατσαλένιος!
    Σε αγαπάω δυο φορές...
    Σου φτάνει καλό μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Xαχαχαχα καλη μου γιαγια!Μια φορα ειπα να κανω σοβαρη αναρτηση και ολες σημερα κανατε κουρα ομορφιας τι να σας κανω!
      Μου φτανει και μου περισσευει,ξερεις και στο εχω πει ποσο σε εκτιμω!
      Να εισαι παντα καλα και δυνατη να σε χαιρομαστε ολοι!
      Καλο βραδυ να εχεις γιαγια μου

      Διαγραφή
  20. Κι εμένα με συγκίνησες..χαίρομαι που πήρες την απόφαση να εξωτερικεύσεις ένα τόσο προσωπικό θέμα. Αυτό δείχνει πως το έχεις αποδεχτεί και το αντιμετωπίζεις. Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν έντονα να γράψω ένα γράμμα στη μάνα μου μέσα απο το μπλοκ μου μα δεν το τόλμησα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οσο κρατας σκεψεις,απωθημενα και πληγες μεσα σου ειναι σαν ενα τερας που κατατρωει την καρδια και μυαλο σιγα σιγα.Δεν σαφηνει να προχωρησεις παρακατω.
      Τα εχω αποδεχτει ολα εδω και καιρο και εβαλα μαυτο το γραμμα τελεια με ενα αντιο και ας μην αξιζε ουτε αυτο!
      Συγνωμη αν σε συγκηνισα δεν ηταν προθεση μου!Να το γραψεις το γραμμα(καλο ή κακο) κανει καλο στην δικη σου ψυχη πρωτα απ'ολα!
      Καλο βραδυ να εχεις

      Διαγραφή
  21. ειναι η στιγμη που θ ανοιγα τη βοτκα , θα σου βαζα ενα ποτηρι με παγο σκετη και ενα σε μενα και θα την καταπιναμε ετσι με μιας
    να καψει τα σωθικα, ν ανεβει λιγο το αιμα στο κεφαλι γιατι αυτες οι "επιστροφες -καταστροφες " που λεω εγω ειναι αυτες που καθοριζουν τη ζωη μας ολη
    στα 15 τον εχασα εγω , δεν ειναι ιδιες ιστοριες αλλα η απωλεια ποναει η πουτανα οτι και ρουχο να φοραει
    γατε σευχαριστω που σε διαβασα και ετσι
    ολοι εχουμε τις ζησει τις "καταστροφες" μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξερεις φιλε μου πως αυτο ειναι το ποτο μου ε?Βοτκα παγο ετσι να ανατριχιαζει σωμα και μυαλο με την πρωτη γουλια!
      Ετσι να τσουγκρισουμε τα ποτηρια φιλε μου και ας τρεξει και ενα δακρυ δεν πειραζει!Χαλαλι τους!
      Δεν ειναι παντα γελιο και χαρα,μακαρι να ηταν!
      Σευχαριστω που περασες και ηταν σαν να ηπια το ποτηρι που με κερασες!Καλο βραδυ να εχουμε

      Διαγραφή
  22. Αγαπητέ φίλε γάτε , από τα ποιο αληθινά και ουσιαστικά εσώψυχα που έχω διαβάσει και νοιώσει.
    Όπως και να έχει, εύχομαι τα καλύτερα σε εσένα και σε ότι αγαπάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σευχαριστω και καλως ηρθες,σευχαριστω για τις ευχες σου.Να εισαι καλα και συ φιλε μου!
      Καλο βραδυ να εχεις!

      Διαγραφή
  23. Όλοι έχουμε τα αγκάθια μας. Το δικό σου, μεγάλο και πολύ αιχμηρό, σε έκανε δυνατό και θα σε κάνει έναν υπέροχο πατέρα. Να το θυμάσαι πάντα!
    Υ.Γ.1 Θαυμάζω το κουράγιο σου γι' αυτή την ανάρτηση.
    Υ.Γ.2 Μην κατηγορείς τον εαυτό σου για τις φορές που τον πίστεψες και του έδωσες ευκαιρία να σε προσεγγίνσει. Δεν θα μπορούσες να κάνεις διαφορετικά. Έχεις πολύ αγνή καρδιά για το αντίθετο...
    Υ.Γ.3 Ένα μεγάλο μπράβο στη μανούλα σου...
    Πολλά φιλιά και μια μεγάλη αγκαλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σευχαριστω για ολα τα καλα σου λογια!Ειλικρινα το εκτιμω,να εισαι καλα και συ!
      Μερικες φορες δεν εχω λογια και σαυτην την αναρτηση μου με κανατε ολοι να μην μπορω να πω τιποτα παραπανω απο ενα ευχαριστω!
      Καλο απογευμα να εχεις και χρονια πολλα!

      Διαγραφή
  24. με μαγεψε η δυναμη σου Γάτε μου καθως ξετυλιξες το κουβαρι με τα αγκαθια , χαιρομαι για τοσο αντιο που ξεστομισες , νασαι καλά και να χαιρεσαι την οικογενεια σου , το αδέλφι , την μανα και την καλη σου . Οσο για εκεινον που έφυγε έκεινος έχασε αφου δεν τα έβρισκε με τον εαυτό του και ζουσε με αναστολες θυμο και ψεματα πως θα μπορουσε να αγαπησει όλους τους άλλους μικρέ μου , και ειδικα εσένα τον καθρεφτη του . Κριμα για κεινον λοιπόν τον "ολιγιστο"

    Με ξαφνιασε τουτη η αναρτηση σου υποσχομαι λοιπόν απο τωρα και στο εξης καθε χριστουγεννα να βρω τροπο να σου στελνω την πιο μεγαλη σακκουλα με ζαχαρωτα και καλουδια για να το ισοροπήσουμε ,πρέπει να τα αγαπήσεις τα Χριστουγεννα και την μαγεία τους γιατι είναι πλημμυρισμενα με αγάπη σαν και αυτη που κρυβεις μεσα σου σε φιλώ καλέ μου σ ευχαριστω που με συγκίνησες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οταν ανοιξα αυτο το μπλογκ ειπα πως θελω και σκοπος μου ειναι να κανω τους αλλους να χαμογελουν,δεν πιστεψα ποτε οτι θα εκανα κατι τετοιο.Εδω και μερες ομως μου ετρωγαν αυτες οι σκεψεις το μυαλο και τιποτα χαρουμενο δεν εβγαινε να υποθει.
      Παιχνιδι ειναι η ζωη ή θα χασεις ή θα κερδισεις και εγω πιστευω μεσα σαυτη τη μαχη εχω βγει κερδισμενος εως τωρα,εχω ανθρωπους που οχι απλα με αγαπουν αλλα με λατρευουν και το δειχνουν καθε μερα,καθε στιγμη.Αλλα μπορω να πω πως πια ενιωσα "κοντα"μου και ανθρωπους σαν εσας που ουτε καν με ξερετε και ομως ειδα μια μεγαλη ανθρωπια,ισως και "αγκαλια".
      Σευχαριστω παρα πολυ για τα καλα σου λογια ειλικρινα αλλα απο περσι τα Χριστουγεννα τα βλεπω με αλλο ματι.Αυτο οφειλετε στην αγαπημενη μου που καθε φορα που παω να "πεσω"με σηκωνει και με γεμιζει με αγαπη και πολυ γλυκα,οση ελειπε απτη ζωη μου την δινει και με το παραπανω!
      Να σαι καλα και συγνωμη αν σας συγκηνησα αλλα επρεπε να πω ενα αντιο και δεν περιμενα πως θα λαβω τοσα μηνυματα αγαπης αληθεια!
      Καλο βραδυ σου ευχομαι και να περνας καλα

      Διαγραφή
    2. πραγματικα ξεχωριστή η αγαπημενη σου Γατουλινο μου οπως ακριβως σου αξίζει , μην ζητας συγνωμη για την συγκίνηση που μας χαρισες , για τις ανθρωπινες στιγμες που μας αγγιξαν , μεσα απο αυτες τις λεξεις διαγραφεται η αγαπη και η ζεστασια σου και μας έκανες την τιμη να μοιρασεις απλοχερα συναισθηματα μεσα στα οπια βρισκει ο καθενας μας τον εαυτό του
      να περνατε καλα
      και η υπόσχεση υπόσχεση για τα χριστουγεννα δεν κανω πισω στο ταξιμο τι πνευμα των χριστουγεννων ειμαι φιλια

      Διαγραφή
  25. Ρούφηξα το διήγημά σου... μέχρι την τελευταία του στιγμή...
    Ενιωσα την απόρριψη μέσα απ'αυτό... (λες και δεν την ήξερα...)
    Βλέπεις κι εγώ το έχω ζήσει από την ανάποδη... Από μια μητέρα κι εκεί είναι που πονάει πιο πολύ.
    Δεν ξέρω τελικά τι είναι καλύτερο... να φεύγεις ή να μένεις και να είσαι "απών"?
    Η δική μου η περίπτωση η δεύτερη με στιγμάτισε γιατί έφερε πάνω της όλο το βάρος των απωθημένων της "θυσίας" αυτής... και ότι αυτό συνεπάγεται.
    Ξέρεις κάτι?
    Ωρες ώρες πιστεύω ότι αν δεν ήταν αυτά τα γεγονότα δε θα είμασταν τόσο δοτικοί, τόσο ζεστοί άνθρωποι... δε θα εκτιμούσαμε τόσο καλά κάποια πράγματα...
    Ναι! Ανθρωποι σαν κι εμάς γίνονται καλοί γονείς γιατί έχουν βιώσει την απόρριψη και ξέρουν πόσο πονά...
    Σε ευχαριστώ που μου θύμησες...
    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεωρω πως οταν λειπει μια μανα το σπιτι καταστρεφεται.Οικογενεια δεν υφισταται,οσο και αν ενας πατερας προσπαθει.
      Θα ηταν δυσκολο να σου απαντησω τοτε αν ηταν ευκολο που ενιωθα την απουσια γυρω μου,στην καρδια μου.Τωρα μπορω να σου πω πως με ευκολια λεω πως καλυτερα που ελειπε γιατι εγινα καλυτερος,δυνατοτερος και δεν μασαω,οπως λεει ο λαος,πουθενα.
      Ειναι θεμα χαρακτηρα πιστευω στο θεμα δοτικοτητας αλλα και στα ερεθισματα που ειχαμε απτους παροντες γονεις μας,τις αξιες και το ηθος που μας διδαξαν.Να εκτιμουμε το σωστο και να καταδικαζουμε το αδικο.
      Και ναι και εγω το πιστευω πως μεσα απο δυσκολιες γινομαστε καλυτεροι και αξιοι να γινουμε,να λεγομαστε γονεις(εγω στο μελλον,ευχομαι στο συντομο μελλον).
      Σευχαριστω πολυ καλη μερα να εχεις!

      Διαγραφή
  26. Συγκινήθηκα. Με άγγιξε ιδιαιτέρως το κείμενό σου, καθώς κι εγώ, απ' τον δικό μου πατέρα, έχω παρόμοιες εμπειρίες πάνω - κάτω. Βέβαια, ο δικός μας δεν σηκώθηκε να μας παρατήσει, αλλά, ουσιαστικά, αυτό έχει κάνει. Αφού είναι απών απ' την ζωή όλων μας. Της μάνας μου, που άντρα έχει και στην ουσία δεν έχει. Αλλά και στην δική μου, της αδερφής μου και του αδερφού μου. Ποτέ δεν έδωσε το παρών σε γιορτές του σχολείου που συμμετείχαμε. Σε παρελάσεις. Σε βραβεύσεις. Οπουδήποτε. Ούτε μία φορά δεν ήρθε στο μέρος των σπουδών μου, έστω για μία μέρα. Δεν έχει δείξει ενδιαφέρον. Να έρθει, να κάτσουμε και να περάσουμε ποιοτικό χρόνο. Να μιλήσουμε και να μοιραστούμε πράγματα. Δεν λέω ότι δεν με αγαπά, αλλά δεν το δείχνει. Μόνο για τα χρήματα ήταν.

    Κι αυτό, συν και κάποια άλλα βιώματα, μου έχουν κοστίσει. Μ' έχουν στιγματίσει κι έχουν αφήσει πληγές, που ακόμα προσπαθώ να επουλώσω.

    Τουλάχιστον, όπως κι εσένα, ο Θεός με ευλόγησε με την μάνα, που μας έδωσε. Που είναι Μάνα και Πατέρας, ταυτοχρόνως. Που όλα περνάνε από αυτήν, καλά και άσχημα, και συνεχώς, αγόγγυστα, προσπαθεί για ό,τι καλύτερο να μας προσφέρει, αγνοώντας -πολλές φορές- την ίδια. Ζει κι αναπνέει μόνο για εμάς. Με τα όποια της λάθη και υπερβολές. Άνθρωποι είμαστε, άλλωστε. Δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα σωστά. Όμως, είναι ΕΚΕΙ. Και το παλεύει. Δεν αδιαφορεί. Πώς μπορώ να μην την λατρεύω σαν Παναγιά μου;

    Εν κατακλείδι, για να μην σε κουράσω άλλο με τη φλυαρία μου, ό,τι έγινε έγινε. Κι υπάρχουν μαθήματα, απ' αυτά που ζούμε. Ένα από αυτά είναι ότι ξέρουμε πώς ΔΕΝ θέλουμε να γίνουμε και θα κάνουμε τα πάντα για να το αποφύγουμε. Και το άλλο είναι ότι ΚΑΙ σ' αυτά τα γεγονότα χρωστάμε αυτό που είμαστε. Την καθαρή ματιά μας, το πλούσιο μέσα μας και τα μπέσα.

    Να είσαι καλά, Γάτε μουστακάτε. Και να μη μασάς...
    Καλή συνέχεια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καποτε,πανω σε μια εργασια του λυκειου,μια καθηγητρια ειχε θεσει το ζητημα της οικογενειας και ειχε πει κατι πολυ σωστο για μενα και το εχω σαν μοτο στη ζωη μου.Καλυτερα,ειχε πει κατα καποιο τροπο,καποιες "οικογενειες" ενωμενες να ηταν χωριστα γιατι ειναι πιο διαλυμενες απο αυτες που λειπει ο ενας απτους δυο γονεις.Σαυτες τις οικογενειες διαλυονται ψυχες και δεν ειναι αλλες απο αυτες των παιδιων τους.Καλυτερα λοιπον να λειπει τελικα παρα να ειναι παρων-απων!Εχεις δικιο και συμφωνω.Ευτυχως οπως ειπες μεσα απο αυτα μαθαινουμε τι πρεπει να μην γινουμε και να ευχαριστουμε για το τι εχουμε γινει και ας ηταν δρομος δυσκολος.
      Σευχαριστω που μοιραστηκες ολα αυτα με μενα, ξερω πως δεν ειμαι ο μονος δυστυχως!Οπως λες σε μενα αλλο τοσο λεω και σε σενα πως θα γινεις εξαιρετη μανα αν δεν εχεις γινει ηδη!
      Σευχαριστω και καλως ηρθες να εχεις μια ομορφη μερα

      Διαγραφή
    2. Πολύ σοφή η κουβέντα της καθηγήτριάς σου. Έτσι είναι.

      Στο επιφανειακό "μαζί", αλλά στην ουσία χώρια, δεν πληρώνουν μόνο τα παιδιά τα σπασμένα. Κι οι ίδιοι κουβαλούν τύψεις, ενοχές κι όλο το βάρος των επιλογών τους. Γιατί ούτε οι ίδιοι μπορούν να είναι ευτυχισμένοι. Πώς μπορούν να είναι, άλλωστε; Ενώ όταν βλέπει το αντρόγυνο ότι δεν τσουλάει μεταξύ τους και χωρίζουν, τότε τα πράγματα ΚΑΙ γι' αυτούς ΚΑΙ για τα παιδιά είναι καλύτερα -αρκεί να παραμένουν ΓΟΝΕΙΣ για τα παιδιά τους. Κι αυτοί προχωρούν, κάνουν επιλογές που τους γεμίζουν, και τα παιδιά δεν είναι ο αποδέκτης των καυγάδων κι όλης αυτής της βαριάς ατμόσφαιρας. Είναι ένα καθημερινό σαράκι, που τα κατατρώγει. Βέβαια, ορισμένοι, είτε χωριστά είτε μαζί, είναι ακατάλληλοι για γονείς. Κι όχι μόνο για τεκνοποίηση, αλλά ούτε και για το μυστήριο του γάμου γενικότερα. Κακά τα ψέματα.

      -Σ' ευχαριστώ πολύ, για τα σχόλιά σου. Όχι, δεν είμαι ακόμα μάνα. Αργώ ακόμα (έχω να τελειώσω σπουδές, να βάλω το νερό της ζωής μου στ' αυλάκι κλπ). Δεν ξέρω αν θα είμαι εξαίρετη, το ελπίζω. Το μόνο που ξέρω, είναι πως, αν θα κάνω παιδιά, θα είμαι ε κ ε ί, θα το παλέψω και θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ μ' αυτά που έχω.

      Καλώς σε βρήκα!! :)

      Διαγραφή
  27. Δεν έχω λόγια, μεγαλωμένος από έναν Πατέρα, δεν μπορώ καν να διανοηθώ κάτι τέτοιο. Σε θαυμάζω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Συγκλονιστικο αυτο το γραμμα που δεν θα διαβαστει απο εκεινον αλλα σιγουρα θα προχωρησεις πολυ μπροστα και πιο δυνατος στη ζωη φιλε μου.Μη λυπάσαι.Αυτος εχασε που δεν πηρε την αγαπη που θα του εδινες.Η ζωή ειναι σκληρή πολλές φορες αλλα θα σου φέρει πολλά καλά.Ευχομαι απο δω και πέρα να παιρνεις μόνο αγάπη και να εισαι μαζι με τη μελένια ευτυχισμενος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σευχαριστω πολυ καλε μου φιλε για τις ευχες σου!Να εισαι καλα και εσυ και ευτυχισμενος στη ζωη σου!

      Διαγραφή
  29. εγώ γατούλη θα πω ένα μεγάλο μπράβο στη μαμά σου!της αξίζουν πολλα συγχαρητήρια γιατί έγινες τόσο υπεύθυνος ,ώριμος και γλυκός για αγόρι με τέτοια συμπεριφορά απο τον πατέρα!και μπράβο σου που έγραψες τα συναισθήματά σου γιατί έστω και κάποιος να σε διαβάζει με παρόμοια προβλήματα θα παραδειγματιστεί θετικά απο το ήθος σου!!
    χαίρομαι γιατί θα γίνεις ο καλύτερος μπαμπάς για τα παιδιά σου!
    φιλάκια σε σένα και τη Μελένια σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομιζω οτι κατα ενα μεγαλο μερος για το οτι ειμαι σημερα το οφειλω στη μανα μου!Σευχαριστω πολυ Νασια μου για τα καλα σου λογια ειλικρινα!
      Να εισαι καλα και συ και να χαιρεσαι την ομορφη οικογενεια σου!
      Καλο απογευμα να εχεις.φιλια

      Διαγραφή
  30. Φιλε μου ελα να παραλαβεις ενα βραβειο:) Βαλε τα καλα σου και ελα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα εβαλα και σε επισκεφθηκα!Σευχαριστω φιλε μου!:)))

      Διαγραφή
  31. Καλησπερα γατε! Ειναι η πρωτη φορα που σου σχολιαζω αν και σε παρακολουθω καμποσο καιρο. Ειχε πει ο Νιτσε στο "Ταδε εφη Ζαρατουστρα" οτι "τα παιδια μας ειναι λογος που ειμαστε γιοι των πατεραδων μας". Αν θυμαμαι καλα ετσι το ειχε γραψει. Σκοπος ειναι να ξεπερασουμε τους γονεις μας, ετσι οριζει η φυση και η επιταγη της ειναι νομος.

    Δεν θα σου πω παρηγοριες, δεν ειναι του χαρακτηρα μου να παρηγορω και ουτε χρειαζεσαι παρηγοριες απο οτι βλεπω, εισαι αρκετα δυνατος να σταθεις στα ποδια σου οπως η ζωη εδειξε. Ουτε θα πω οτι σε νιωθω γιατι αυτα τα πραγματα τα βιωνεις, δεν μπορεις να τα κατανοησεις με την σκεψη. Και δεν θελω να ειμαι ψευτης απεναντι σου.

    Για να σου πω την αληθεια δεν στεναχωρεθηκα καθολου διαβαζοντα το κειμενο σου, ολο αυτο μου εβγαλε συναισθημα χαρας και καταφασης. Οχι επειδη σου συνεβη αυτο, αλλα επειδη μπορεσες να σταθεις στα ποδια σου οπως απεδειξες. Και τωρα το ξερεις. Υπαρχουν ανθρωποι που ζουν ολη την ζωη τους μεσα στα ετοιμα, χωρις καμια δυσκολια, χωρις πιεση, χωρις να προσπαθησουν καν για να κατακτησουν την ζωη. Και εσυ βγηκες νικητης απο ολο αυτο. Και αυτο μετραει νομιζω.

    Να εισαι καλα και να συνεχιζεις! Καλως σε βρηκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημερα και καλως ηρθες!
      Εχει δικιο ο Νιτσε οπως και να το ειπε,γιαυτο ειμαστε προορισμενοι να ξεπερναμε τους προηγουμενους!Εγω απο ολο αυτο ξερω πως ειμαι νικητης,αν και με συσκολιες,βγηκα δυνατος και πιστευω σε μενα.
      Χαιρομαι που ειδες την καταληξη και οχι μονο τα γεγονοτα,σευχαριστω για τα καλα σου λογια!

      Διαγραφή
  32. περιττο να προσθεσω κατι μεσα σε ολα αυτα τα σχολια.
    η αληθεια ισως ειναι φαρμακο τελικα,κι ας τη φοβομαστε...
    να εισαι καλα, ευτυχισμενος, και να δωσεις στους αγαπημενους σου οση αγαπη εχεις, κι ακομα παραπανω. Ειμαι σιγουρη οτι οταν ερθει η ωρα θα γινεις ενας καταπληκτικος πατερας με Π κεφαλαιο.
    Καλο βραδυ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημερα και καλως ορισες!
      Αν παραδεχθεις τελικα τους φοβους σου,τα λαθη σου και γενικα την αληθεια της ζωης σου το μονο που καταφερνεις ειναι να γινεις καλυτερος,να αναγεννηθεις!
      Σευχαριστω για το ομορφο σχολιο σου να εισαι καλα!

      Διαγραφή
  33. Καλέ μου Γάτε,

    Το "γράμμα" σου αυτό το διάβασα πολλές φορές... και κάθε φορά βούρκωνα (τουλάχιστον έχω καταργήσει τη μάσκαρα -κάτι είναι κι αυτό, ε;...)
    "Βίοι παράλληλοι" με του νυν συντρόφου μου -αν και ο δικός του "πατέρας" ζει. Ε, και; Όλα τα χρόνια εξαφανισμένος... εμφανίζεται πλέον μόνο για να ζητήσει (ένας άνθρωπος που ποτέ δεν πρόσφερε. Το μόνο που 'χει καταφέρει είναι να "στραγγίξει" κάθε σταγόνα ευτυχίας και ζωής από τα παιδικά χρόνια των γιων του).

    Όλο μου τον σεβασμό και τον θαυμασμό για τη μανούλα σου! Να 'ναι καλά, να 'ναι γερή και να παίρνει πια μόνο χαρές! Της το χρωστάει η ζωή.

    Όλη μου την αγάπη και τις ευχές σ' εσένα και την Μελοκανελλίτσα σου! Βαριές οι αποσκευές σου, αλλά κι εκείνη άξια στέκεται πλάι σου με την αγάπη της και το βάρος τους σιγά-σιγά παύει να 'ναι ασήκωτο.

    Αισθάνομαι τυχερή που σας "γνώρισα". Και μόνο επειδή "γνώρισα" κάποιους ανθρώπους, χάρη στο blogging, αξίζει τον κόπο!

    Να είσαι καλά!
    Σε φιλώ!
    ✽~✽~✽

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Ειλικρινα δεν ηθελα να στεναχωρησω κανεναν σας,ποσο μαλλον να σας χαλασω το μακιγιαζ(αστειακι).
    Αυτο το γραμμα θα μεινει εδω,ωστε καθε φορα που εχω αμφιβολιες και τα γιατι μου πλημμυρισουν ξανα τις σκεψεις, να γυρνω εδω και να περνω τις απαντησεις μου!
    Δεν χρειαζεται να πω τιποτα παραπανω,εφοσον ξερεις και συ απο μεσα,παρα μονο ενα μεγαλο ευχαριστω για τα καλα σου λογια και τις ευχες σου!
    Αξιζει να πιστευεις στους ανθρωπους και μεσα απο δω γνωρισα πολλους και μια εισαι εσυ!
    Σευχαριστω για ολα να εισαι καλα!Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Σε διαβάζω στα κλεφτά αρκετό καιρό...

    Αλλά ετούτη η αλήθεια σου είναι κάτι παρά πάνω απο συγκλονιστική ....

    Να είσαι καλά μαζί με τη μελένια σου και να είστε πάντα χαρούμενοι και αγαπημένοι!

    Τα φιλιά μου!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχομαι αυτη μου η αληθεια να περασει και σε αλλους που μπορει να εχουν αμφιβολιες και γιατι ιδια με μενα!
      Να σαι καλα και καλως ηρθες,σευχαριστω για τα καλα σου λογια!

      Διαγραφή