Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Παιδιά και κόσμος σε γυάλα

Αναρωτιέμαι.. Είναι ο κόσμος μας τόσο ευαίσθητος σήμερα ή ήταν από πάντα έτσι?

Το μυαλό μου ταξιδεύει σε στιγμές του χθες που έτρεχα στις αλάνες, μάτωνα σ’αυτές και συνέχιζα να παίζω λες και δεν έγινε κάτι.
Έπειτα κοιτώ στο σήμερα που υπάρχει μια υπερπροστασία, δεν λέω υπάρχει μια ανεξέλεγκτη βία γύρω μας που σε κάνει να αναρωτιέσαι και να φοβάσαι σε τι κόσμο θα μεγαλώσεις τα παιδιά σου! Κυρίως όμως αναφέρομαι στην υπερπροστασία των παιδιών μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, μην πέσει γιατί θα χτυπήσει, μην πιάσει βρωμιές γιατί θα γεμίσει μικρόβια, μην το φιλήσεις γιατί έχεις μικρόβια, μην το χαϊδέψεις γιατί θα κακομάθει, μην το ένα μην το άλλο!
Να προστατεύεις το παιδί σου ναι το δέχομαι και ο καθένας κάνει ότι θέλει αλλά καλό είναι να το προστατεύεις έξω στους αληθινούς κινδύνους όχι σε ανούσιους που ίσως του δημιουργήσουν και πρόβλημα!


Η αντιμετώπιση που είχαν γενικά οι γονείς μας στο θέμα διαπαιδαγώγηση, παιχνίδι, προστασία, ασφάλεια και γενικά σε κάθε τι που μας συνέβαινε διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από ότι σήμερα.

Σε κάποια σημεία συμφωνώ με τα σημερινά δεδομένα γιατί πλέον, όπως είπα και παραπάνω, ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος  και αυτό μόνο στο σημείο της ασφάλειας και σε πολλά σημεία βέβαια στη διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού αλλά μπορώ να πω με βεβαιότητα πως σε μεγάλο βαθμό η μεγάλη πληροφόρηση και παραπληροφόρηση έχει κάνει τους σημερινούς γονείς που μιλάω και συναναστρέφομαι να’ναι υπερβολικοί ή αντίθετα αναίσθητοι σε σημείο να μην μπορώ να μιλήσω μαζί τους!

Τότε αν πέφταμε και χτυπάγαμε η λύση σε όλα ήταν το ιώδιο, «βαλε λίγο κόκκινο και θα γιάνει» έλεγαν  και συνεχίζαμε να πέφτουμε και να σηκωνόμαστε έτσι απλά. Λερώναμε τα χέρια μας με ένα σωρό σκατά και μετά πηγαίναμε και τρώγαμε και τόσα άλλα που μπορώ να θυμηθώ. Δεν είχαμε τη μάνα μας να τρέχει με απολυμαντικό τζέλ πίσω μας, δεν πάθαινε υστερία αν έβλεπε γρατζουνιά, δεν μας έδινε βιολογικά προϊόντα επειδή κάπου διάβασε ή κάποιος κάπου κάποτε το άκουσε και πάει λέγοντας..
Γενικώς δεν ζούσαμε σε γυάλα και όμως είμαστε, βέβαια μερικές φορές  ένας Θεός ξέρει πως, υγιείς.

Δεν αντιλέγω και τότε, δεν είμαι απόλυτος, κανάνε σοβαρά λάθη και μάλιστα πολλά, αλλά βρε αδελφέ αυτά που βλέπω και ακούω σήμερα με βγάζουν έξω απ’τα ρούχα μου μερικές φορές.
Δεν κάνω εμβόλια στο παιδί μου, μου λένε, γιατί διάβασα κάπου πως δεν είναι καλό και έτσι και αλλιώς συμφωνεί και η/ο παιδίατρος και σαν πρόβατα ακολουθούν κατά γράμμα χωρίς να βάλουν τη λογική τους να δουλέψει και να ψάξει πιο σοβαρά.
Όταν σε τριτοκοσμικές χώρες παρακαλάνε για 5 εμβόλια και πεθαίνουν από διάφορες ασθένειες, ναι θα πεις τώρα εσύ τέτοιες ασθένειες δεν υπάρχουν εδώ και πέφτω πάνω σε μια εκπομπή τις προάλλες που ανέφερε πόσο σημαντικός είναι ο εμβολιασμός ειδικά για ασθένειες που έχουν εκλείψει και πόσο εύκολο είναι αυτές οι ασθένειες να ανθίσουν απ’τη μια στιγμή στην άλλη με τη σημερινή τεχνολογία πχ η ευλογιά.
Άρα λοιπόν αφού θες να προστατέψεις εσύ ο καλά πληροφορημένος γονιός το βλαστάρι σου γιατί μεγαλώνεις το παιδί σου σύμφωνα με το τι θα πει ο τάδε γιατρός, ο θεός να τον κάνει μερικές φορές, ή το τάδε σάιτ που στην ουσία δεν ξέρεις τι συμφέροντα(όσο αρρωσταίνει το παιδάκι σου τόσο εσύ πληρώνεις τον παιδίατρο, τόσο θα στα παίρνει διπλά και τριπλά) έχουν και οι δυο και δεν σκέφτεσαι με τη λογική σου. Τι έπαθες εσύ που έκανες εμβόλια? Τίποτα θα σου πω εγώ εκτός λίγων βέβαια εξαιρέσεων και αυτές είναι μετρημένες 1/10000.  Μέσα από ένα εμβόλιο ανακάλυψε η δική μου η μάνα πως είμαι αλλεργικός σε πολλά πράγματα και έκανε τις απαραίτητες ενέργειες. Σαφώς δεν αναφέρομαι σε πειραματικά εμβόλια και εμβόλια που βλέπεις από πίσω πως υπάρχει κάποιο όφελος(γρίπη χοίρων κλπ-φαρμακευτικές στα πρόθυρα χρεωκοπίας), μιλάω για τα απλά εμβόλια ιλαράς κλπ που κάνουν όλα τα παιδάκια!

Είναι αντίθετοι το παιδί να κάνει εμβόλια, πλένουν τα χέρια τους και το βουτάνε ολόκληρο σε απολυμαντικά σκευάσματα για να το προστατέψουν, αγοράζουν μόνο βιολογικά προϊόντα κλπ αλλά κατά τ’άλλα τα παιδιά τους, σαφώς δεν μιλάω για όλο τον κόσμο μην παρεξηγηθώ, από μικρή ηλικία ξέρουν να χειρίζονται υπολογιστές και σ’αυτο είμαι κάθετος δεν θα επιτρέψω ιντερνέτ και γενικά υπολογιστή σε μικρή ηλικία, κάθε πράγμα στον καιρό του όταν το ίδιο θα έχει αποκτήσει κρίση και θα μπορεί να δει τους κινδύνους που υπάρχουν και θα του τους έχω δείξει και εγώ.
Παιχνιδομηχανές τους καίνε το μυαλό και συμπεριφέρονται σαν μικρομέγαλα και κακομαθημένα αν δεν τους αγοράσεις την επόμενη γενιά της κονσόλας ή και τις 15 κονσόλες που κυκλοφορούν.
Προς ευκολία των γονέων η διατροφή είναι τρισάθλια με πίτσες χάμπουργκερ κλπ, γονείς καπνίζουν στο ίδιο χώρο με τους φίλους από τη βρεφική ηλικία των παιδιών ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Απ’την άλλη τώρα δεν τους δίνουν γλυκά παχαίνουν, δεν τρώνε ζάχαρη φοβούνται την παχυσαρκία, ναι συμφωνώ μόνο που σήμερα το ποσοστό παχυσαρκίας είναι μεγαλύτερο από τότε και όταν υπάρχει μέτρο τίποτα δεν κάνει κακό.
Ένας σημαντικός λόγος, για μένα, είναι η έλλειψη άσκησης. Αποχαυνώνονται, μάλλον τα αποχαυνώνουν από όλα τα παραπάνω και φτάνουμε στα σημερινά ποσοστά. Θα μου πεις και εσύ και με το δίκιο σου, μα τότε δεν φοβόσουν να βγεις να παίξεις και δεν υπήρχαν τόσα τέτοιου είδους παιχνίδια, ναι θα συμφωνήσω αλλά γιατί δεν του μαθαίνεις άλλους τρόπους παιχνιδιού και κοινωνικοποίησης όπως ένα άθλημα. Είναι απλό για μένα, βαριέσαι να τρέχεις και βολεύεσαι ώστε να κάθεται ήσυχο και να μην σε ζαλίζει.
Λίγους γονείς έχω ακούσει να διαβάζουν ένα παραμύθι, ένα βιβλίο στα παιδιά τους σήμερα, αντιθέτως τότε μας διάβαζαν για να κοιμηθούμε ή απλά γιατί ήταν ένας τρόπος επικοινωνίας μαζί μας μέσα από δράκους και ιππότες.
Μην ξεχνάμε τα παιδιά είναι σφουγγάρια και ότι βλέπουν κάνουν, αν σε δουν να κρατάς βιβλίο(ακόμα και να μην το διαβάζεις απλά να το κρατάς) θα θελήσουν να κρατήσουν και αυτά ένα και να το επεξεργαστούν. Αν όμως σε βλέπουν όλη μέρα στον υπολογιστή κλπ το ίδιο θα θέλει να κάνει. Χαίρομαι πολύ όταν βλέπω μανάδες και πατεράδες με τα παιδιά τους να παίζουν, να αθλούνται μαζί και να δημιουργούν μαζί

Είναι πολύ μεγάλο θέμα για μένα όλο αυτό και θα μπορούσα να γράφω για ώρα με πολλά παραδείγματα του τότε και του σήμερα.
Δεν αφορίζω το σήμερα ισα ισα υπάρχουν περισσότεροι τρόποι να μάθεις και να διαπαιδαγωγήσεις καλύτερα ένα παιδί αντιθέτως καταδικάζω το χτες και την άγνοια των δικών μας γονιών αλλά και τους επικροτώ όμως γιατί μας έκαναν ανθρώπους χωρίς όλα αυτά τα μέσα του σήμερα. Καταδικάζω τις τιμωρίες του χτες και το ότι πχ. «εγώ είμαι πιο μεγάλος από σένα και ξέρω» και δεν τολμούσε να φέρει αντίρρηση ένα παιδί και αμέσως έπεφταν σφαλιάρες.
Απ’την άλλη όμως δεν μπορώ να σκεφτώ πως γίνεται ένας τόσο σκεπτόμενος(όσο μπορεί) άνθρωπος του σήμερα με τόσες δυνατότητες να γίνεται έρμαιο και να ακολουθεί καθετί που του σερβίρουν και να προσπαθεί να στο περάσει και σένα με το έτσι θέλω και μάλιστα όταν δίνεις παραδείγματα και επιχειρήματα πως αυτό είναι λάθος.
Δεν θέλω να τσουβαλιάσω τους πάντες ούτε όλοι οι γονείς σκέφτονται και πράττουν κατά αυτόν τον τρόπο σήμερα αλλά καλό είναι να σκεφτόμαστε πρώτα απ’ολα να φέρνουμε και να προσπαθούμε να κάνουμε σωστούς ανθρώπους στην κοινωνία με αξίες και ήθος. Να γίνουν άνθρωποι με λεξιλόγιο μεγαλύτερο του «ρε μαλάκα» και να έχουν παιδεία. Να τα διδάξουμε και να διδαχτούμε από αυτά για να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και εμείς μαζί.
Είναι η ταπεινή μου γνώμη και δεν κατηγορώ απλά επισημαίνω τα κακώς κείμενα που βλέπω, είναι απλά η άποψη μου χωρίς να είμαι απόλυτος σε όλα.. Εξάλλου δεν είμαι γονιός ακόμη αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορώ να μην έχω άποψη(όπως έλεγαν παλιά σε μας) και δεν γίνεσαι γονιός και ξέρεις τα πάντα ή έχεις το αλάθητο), αλλά  θέλω να γίνω και θα προσπαθήσω όσο μπορώ να φέρω στον κόσμο άξιους ανθρώπους με καρδιά και μυαλό, με αξίες!
Ο καθένας μεγαλώνει το παιδί του όπως θέλει, το λάθος για μένα σε όλα είναι να προσπαθεί να επιβάλλει τον τρόπο του σαν σωστό και σε σένα. Το σωστό για μένα είναι να λες την άποψη σου και θα τη σεβαστώ αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα την ακολουθήσω πριν το ψάξω επειδή το είπες εσύ που είσαι ήδη πατέρας-μάνα ή ότι είναι και το σωστό κιόλας και θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω μαζί σου, ίσως ξέρω κάτι παραπάνω. Μπορούμε νομίζω να κρίνουμε τι είναι σωστό και τι λάθος και ας μην έχουμε παιδί ακόμη.
Θα κρατήσω τα καλά παραδείγματα του παρελθόντος μόνο και θα πετάξω τα άσχημα του σήμερα, όσο μπορώ γιατί άλλο πληροφόρηση και άλλο παραπληροφόρηση... Γιατί στην τελική με τα λίγα μεγαλώσαμε και μείς αλλά γίναμε Άνθρωποι.. Και πάνω απ'ολα.. «παν μέτρον άριστον» 





                                      




Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

Το όνειρο μου..


Εδώ και μέρες όλο λέω να γράψω και όταν φτάνω στο σημείο να γράψω κάτι σταματάω, πατάω φρένο, οι σκέψεις μου μπερδεύουν το μυαλό, με μπλοκάρουν!
Έναν τοίχο συναντώ, τοίχος από μπερδεμένες σκέψεις, μπερδεμένα λόγια, μπερδεμένα όλα...
Αποσυντονίστηκε το μυαλό μου με καταστάσεις που δεν μ’αρέσουν αλλά προσπαθώ να λύσω ή έστω να δώσω λύσεις, γιατί όταν πονάει ο άνθρωπος σου πονάς δυο φορές εσύ. Μπορεί το μυαλό να μπλόκαρε από όλα αυτά και ακόμα όλα να είναι άνω κάτω αλλά η καρδιά μου δεν είναι μπλοκαρισμένη είναι ανοιχτή μόνο για τον άνθρωπο μου και δεν θα κλείσει ότι και να συμβαίνει γύρω μου..μας!

Πριν σχεδόν δυο χρόνια η ζωή μου πήρε την κάτω βόλτα, πίστευα πως έπιασα πάτο ήρθαν όλα ανάποδα και δεν ήξερα από που να πιαστώ. Φίλοι, γνωστοί οικογένεια μακριά και πουθενά βοήθεια! Ένιωθα ότι θα εκραγώ, ότι σπάω σε χίλια κομμάτια και κανείς δεν έκανε τίποτα, χανόμουν και πουθενά ένα χέρι. Στεκόμουν και σκεφτόμουν πως εγώ φταίω οι «λάθος επιλογές» μου, εγώ δεν είμαι άξιος να νιώσω την ευτυχία πουθενά, εγώ έφταιγα και κατέρρεα κάθε μέρα και πιο πολύ. Ένιωθα μόνος και πουθενά μια καλή λέξη, ένα «όλα θα πάνε καλά».. Και συνέχιζα να βυθίζομαι σε σκέψεις άσχημες και θυμό.

Αναθεωρείς ανθρώπους και καταστάσεις, οι ξένοι γίνονται δικοί σου και οι δικοί σου ξένοι απ’τη μια στιγμή στην άλλη.
Εδώ ξεκινά και ο λόγος αυτής της ανάρτησης, τον δικό μου «ξένο» άνθρωπο που έγινε ο Άνθρωπος μου!
Τίποτα λένε δεν είναι τυχαίο και τελικά έχουν δίκιο, πάνω σε όλο αυτό το χαμό που επικρατούσε στη ζωή μου εμφανίστηκε αυτή, που όπως αποδείχτηκε είναι αυτή η ΜΙΑ που περίμενα μια ζωή.

Πάντα ήμουν αισιόδοξος και ονειροπόλος, όχι δεν ζω ούτε ζούσα σε ένα συννεφάκι, πιστεύω όμως πως ότι γίνεται γίνεται γιατί έτσι πρέπει να γίνει.. για κάποιο λόγο!
Όλοι αναθεματίζουμε τις λάθος επιλογές μας και όμως είναι αυτές που μας κάνουν και ανοίγουμε τα μάτια μας. Χωρίς αυτές τις «λάθος επιλογές» δεν θα μπορούσαμε να δούμε ούτε να ψάξουμε το καλύτερο για μας. Μέσα και μετά από αυτές βρίσκουμε, πάντα αν θέλουμε και δεν μεμψιμοιρούμε, αυτό που πάντα ψάχναμε!
Αν κοινώς δεν φας τα σκατά στη μούρη και αρκεστείς στη μετριότητα δεν πρόκειται να δεις ποτέ το τι αξίζεις πραγματικά να έχεις στη ζωή σου είτε αυτό λέγεται δουλειά είτε λέγεται αγάπη.

Χαίρομαι που έκανα «λάθος επιλογές» τελικά και τις ευχαριστώ γιατί αυτές με έφεραν εδώ που είμαι σήμερα να ζω και να μην υπάρχω απλά!! Ποτέ δεν έπαψα να ελπίζω και να προσμένω την αληθινή αγάπη για μένα, το άλλο μου μισό, μπορεί να μην πιστεύεις πως υπάρχει κάτι τέτοιο αλλά πλέον σου μιλάω με βεβαιότητα υπάρχει αν το θες πραγματικά και το ζω κάθε μέρα εδώ και 561 μέρες!
Πάντα την  περίμενα και είχα ονειρευτεί πως θα είναι αυτή η μοναδική αγάπη για μένα, αυτή που θα πλημμυρίζει την καρδιά μου με συναισθήματα και θα γαληνεύει την ψυχή μου.. Και εκεί ακριβώς που είχα απογοητευτεί από όλα και όλους ήρθε έτσι απλά, ήρεμα, με ένα χαμόγελο και μου έδωσε το χέρι της, με σήκωσε, με ανέστησε, μου έδειξε πως τίποτα δεν πήγε χαμένο και πως όλα έγιναν για να ανταμωθούν οι δρόμοι μας και να γίνουν ένας.
Είδα μέσα απ’τα μάτια της τον κόσμο όλο, πίστεψα ξανά σε μένα αλλά και στους ανθρώπους, δεν με άφησε να χαθώ και αφέθηκα στα χέρια της.. «πάρε την καρδιά μου στη παραδίδω, σου ανήκει κάντην ότι θες εσύ»
Δεν φοβήθηκα ούτε μια στιγμή γιατί ήξερα απ’την πρώτη στιγμή πως ότι είχα ονειρευτεί επιτέλους το βρήκα, δεν ήταν μια ουτοπία πια, δεν ήταν ένα όνειρο απλά, ήταν το δώρο της ζωής μου.. και το περίμενα καιρό!

«Είσαι το δώρο της ζωής μου, είσαι ο έρωτας της ζωής μου και σε περίμενα χρόνια! Ήξερα πως υπάρχεις και θα’ρθείς σε μένα τελικά!
Είμαι ευγνώμων και δοξάζω το Θεό κάθε μέρα που σε γνώρισα μάτια μου και σευχαριστώ που με άφησες να ανακαλύψω το μεγαλείο της ψυχής σου, που μ’αφήνεις να είμαι μέρος της ζωής σου, που μ’αφήνεις να είμαι μέρος στα όνειρα σου, που με κάνεις να ονειρεύομαι το μέλλον με τα πιο χαρούμενα χρώματα! Σευχαριστώ που είσαι εσύ και δεν θέλω να αλλάξεις τίποτα γιατί είσαι απλά τέλεια!! Μην σκέφτεσαι ότι έκανες λάθος επιλογές στο παρελθόν και φοβάσαι αλλά πως αν δεν τις έκανες δεν θα με «έβλεπες» ποτέ.. όπως και εγώ!
Είναι στιγμές που νιώθω ανάξιος μπροστά σου και φοβάμαι μη σε χάσω, χάσω το άλλο μου μισό και πάντα θα φοβάμαι όσα χρόνια και αν περάσουν!
Πως γίνεται να σε χάσω τώρα...? Δεν γίνεται καρδιά μου γεννήθηκα για σένα... γεννήθηκες για μένα, είσαι το κομμάτι που πάντα μου έλειπε, ο καθρέφτης μου που μέσα απ’τα μάτια σου βλέπω εμένα! Σου έχω πει πολλές φορές ότι αν όλα τα ωραία πράγματα σε ανεβάζουν ψηλά εσύ και η αγάπη σου με έχουν κάνει να φτάσω στο Θεό! Είσαι ότι ονειρεύτηκα, θέλησα και θα θελήσω στη ζωή μου και παρακαλάω κάθε μέρα αυτό το όνειρο να μην σβήσει ποτέ γιατί μαζί του θα σβήσω και εγώ!Κάθε δάκρυ σου με ραγίζει, κάθε γέλιο σου μου δίνει ζωή!
Σαγαπάω θάλασσα μου και θα είμαι πάντα δίπλα σου με οποιαδήποτε ιδιότητα! Φίλος, αδελφός, σύντροφος σου για μια ζωή..»

                                      

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

Πρό(σ)κλησης συνέχεια!

Δέχτηκα ξανά μια πρό(σ)κληση για παιχνίδι αυτή τη φορά απ’την αγαπητή Dear e-diary, λίγο βέβαια διαφορετική απ΄την προηγούμενη γιατί δεν ζητάει να παρουσιάσω τον εαυτό μου ή το σπίτι μου αλλά το νεσεσέρ μου(δεν έχω το ξεκαθαρίζω από τώρα) και τη γνώμη μου πάνω σε άκρως θηλυκό ζήτημα(άλλο αν είσαι κλόουν) το μακιγιάζ!!

Που να ήξερες όμως αγαπητή μου φίλη σε ποιον ζητούσες τέτοιο πράγμα. Στο παρελθόν υπήρξα πειραματόζωο πάνω σε θέματα μακιγιάζ και γενικά αισθητικής γιατί είχα δυο πρώην που σπούδαζαν αισθητική και μάθαιναν πάνω μου όσο μπορούσαν για λόγους πρακτικής άσκησης(μακιγιάζ, αποτριχώσεις κλπ)! Με λυπήθηκε όμως ο καλός Θεούλης και η τωρινή μου σχέση είναι νορμάλ(προς το παρόν) και δεν κάνω πλέον το πειραματόζωο(αν και ασχολείται και αυτή με τον κόσμο της μόδας και ελαφρώς με την αισθητική)!!

Λοιπόν κάνω copy τις ερωτήσεις σου και απαντώ..

Τι θεωρείται πραγματική ομορφιά?
Πραγματική(θέμα αισθητικής πάντα) ομορφιά για μένα είναι όταν βλέπεις τον/την σύντροφο σου την ώρα που ξυπνά χωρίς ίχνος μακιγιάζ. Ουσιαστική ομορφιά είναι αυτό που κρύβει ο άλλος μέσα του.

Ποια είναι η αγαπημένη σου μάρκα κραγιόν?
Liposan και μόνο, όσο και να ήθελαν δεν τα κατάφεραν να με κάνουν πειραματόζωο σ’αυτό το κομμάτι. Έχω όμως να πω πως έχω γίνει περίγελος ακόμα και με λιποζάν αφού έβαλα μια φορά ένα με γεύση κεράσι και δεν ήξερα πως χρωματίζει τα χείλη και βγήκα έξω όχι μόνο με χρώμα αλλά και περίγραμμα σαν κλόουν αφού είχα πασαλειφτεί επειδή ήμουν βέβαιος πως είναι άχρωμα.

Ποια είναι η αγαπημένη σας εταιρία καλλυντικών όσον αφορά τα foundation και τις πούδρες?
Θα σου εξομολογηθώ κάτι λοιπόν αφού το έφερε η κουβέντα. Προς χάριν του τωρινού έρωτα μου και για να φανώ όμορφος σε μια φωτογραφία για τη γάτα μου, πήρα μεν πόζα αλλά ανακάλυψα πως είχα ένα τεράστιο σπυρί(δεν θέλω να το ονομάσω λόγο ευγένειας) στη μούρη μου, έτσι πήγα να το κρύψω με κονσίλερ μόνο που δεν ήξερα πως το χρησιμοποιείς και έτσι έγινα ρεζίλι για ακόμη μια φορά! Ευτυχώς όχι δημόσια αυτή τη φορά... Η μάρκα τώρα είναι Radiant αν και δεν με έβγαλε ασπροπρόσωπο την προτιμώ(μόνο αυτή βρήκα εύκαιρη τότε).

Ποιον τρόπο προτιμάτε για ντεμακιγιάζ(μαντηλάκια, γαλάκτωμα?)
Λόγο της φύσης της δουλειάς μου, ειδικά τα καλοκαίρια χρησιμοποιώ μαντηλάκια καθαρισμού, κάνω ένα είδος ντεμακιγιάζ και εγώ απ’το φούμο στη μούρη μου!


Τι υπάρχει στην τσάντα μαζί σας από καλλυντικά προϊόντα? Υπάρχει κάτι που δεν αποχωρίζεστε?
Όπως είπα στην αρχή δεν έχω τσάντα και ούτε σαφώς νεσεσέρ, κουβαλάω ένα σακίδιο και αυτό με πράγματα απαραίτητα για τη δουλειά μου. Το μόνο πράγμα που μπορεί να θεωρηθεί καλλυντικό είναι τα μαντηλάκια που προανέφερα!


Είναι μεσάνυχτα, είστε ξενυχτισμένες και κουρασμένες, θα αφιερώσετε χρόνο στο ντεμακιγιάζ σας?
Χμμμμ πιστεύω απ’τα φιλιά που θα τις δώσω θα της κάνω εγώ ντεμακιγιάζ... Ωχ ξέχασα μιλάμε για μένα πφφφ!! Λοιπόν... Τι να πω τώρα? Για σας θα πω και θα πω πως είναι απαραίτητο να το κάνετε, έτσι έμαθα  πως πρέπει (είπαμε σχέσεις με αισθητικούς) γιατί κάνετε κακό και δεν αναπνέουν οι πόροι του δέρματος(είδες πόσα ξέρω?)!!


Αγαπημένο βερνίκι νυχιών γι αυτή τη σεζόν?
Αγαπημένο αυτή την εποχή δεν έχω, πιστεύω και ελπίζω να μην έχω και τις επόμενες εποχές. Επειδή έπεσα «θύμα» των γυναικών που είχα και δεν ήθελαν να χαλάνε το δικό τους ήδη βαμμένο νύχι, δοκίμαζαν πάνω στα δικά μου νύχια τις αποχρώσεις και προτιμούσαν αυτά από ένα ευρώ.


Τι σας αρέσει να τονίζετε πάνω σας? Ποιο είναι το δυνατό σας σημείο?
Προτιμώ να μην τονίζω τίποτα πάνω μου γιατί θα έχουμε θύματα(χαχαχαχα). Μετά από αυτό βέβαια που είπα θα γίνω θύμα εγώ!(Συγγνώμη αγάπη μου χιούμορ έκανα):P


Μακιγιάζ για έμενα σημαίνει.. Συμπληρώστε τη φράση:
Το μακιγιάζ είναι σωστό και ωραίο όταν τονίζονται ελαφρώς τα ήδη όμορφα χαρακτηριστικά ΣΑΣ, οτιδήποτε παραπάνω και υπερβολικό κάνει τις γυναίκες να φαίνονται κλόουν στα μάτια ΜΑΣ.(σοβαρή απάντηση χαχα)


Ψεύτικα μαλλιά, ψεύτικα νύχια, ψεύτικα μάτια... Ομορφιά ή ανασφάλεια?
Ανασφάλεια σαφώς, μια γυναίκα είτε είναι όμορφη είτε είναι άσχημη όταν έχει αυτοπεποίθηση δεν περνά απαρατήρητη, το παν είναι να ξέρει τι είναι και πως παρουσιάζει τον εαυτό της. Αντίθετα σε μια γυναίκα με ψεύτικα μαλλιά, ψεύτικα νύχια, μάτια κλπ δεν μπορείς να διακρίνεις αν όντως έχει δικά της όμορφα χαρακτηριστικά και φωνάζει από μακριά πως είναι ανασφαλής και το μόνο που έχει σημασία γι‘αυτήν είναι το περιτύλιγμα. Φαντάσου τώρα και το άλλο.. κοιμάσαι με μια γυναίκα με όλα αυτά τα αξεσουάρ και το πρωί βλέπεις μια άλλη γυναίκα δίπλα σου... Φρίκη σου λέω!!
Μια όμορφη γυναίκα κάνει αισθητή την παρουσία της και αφήνει τη σφραγίδα της στο χώρο μόνο και μόνο απ’το τρόπο που κινείτε μέσα σ’αυτόν, απ’το βλέμμα της και το χαμόγελο της!

Ελπίζω να σε ικανοποίησα με τις απαντήσεις μου στην πρό(σ)κληση σου αγαπητή Χριστίνα και να γέλασες!Εγώ πάντως το ευχαριστήθηκα πραγματικά!
Πιστεύω εξάλλου πως σε μας παίζει ρόλο κυρίως να είμαστε καθαροί(δόντια,σώμα,ρούχα) και περιποιημένοι!Άντε καμιά κρέμα μετά το ξύρισμα και το θέμα αποτρίχωση το δέχομαι μόνο αν ο άλλος είναι σαν αρκούδα(φίλος μου υπέφερε απο αυτό το καλοκαίρι) όλα τα άλλα τα θεωρώ περιττά και πάει αλλού το θέμα μετά!









Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2013

Παιχνίδι...άντε να γνωριστούμε

Βασικά δεν μ’αρέσει να μιλάω για τα προτερήματα ή τα ελαττώματα μου, αφήνω τους άλλους να κρίνουν και να βγάλουν τα συμπεράσματα τους.
Κατά κάποιο τρόπο και σαν ένα είδος παιχνιδιού μου «ζητήθηκε», από μια φίλη μπλόγκερ το γνωστό σε όλους μας paliokoritso, να πω 7 πράγματα για μένα!

Πάμε λοιπόν..

1)Είμαι ρομαντικός και ευαίσθητος μέχρι αηδίας. Μ’αρέσουν  οι βόλτες στο φεγγαρόφωτο και να εκφράζω τον έρωτα μου συνέχεια και όχι μόνο σε επετείους και ειδικές γιορτές. Κεριά, δείπνο, εκπλήξεις και γλυκόλογα(ναι ναι νιαουρίσματα, απ’το ζουζουνίσματα), αν δεν υπάρχουν η σχέση μου φαίνεται μισή, άδεια.

2)Με διακρίνει πάντα μια ηρεμία και ψυχραιμία σε όλα, προσπαθώ μέσα από έναν ήρεμο διάλογο να βρω λύσεις σε καταστάσεις και γεγονότα. Εξάλλου όταν φωνάζεις και πράττεις εν βρασμό χάνεις το δίκιο σου. Δεν ξέρω αν οφείλεται στη φύση της δουλειάς μου αυτό ή είναι χαρακτηριστικό του εαυτού μου, πάντως μπορεί να σπάσω νεύρα με την ηρεμία μου σε διαμάχη ενώ εσύ μπορεί να έχεις φτάσει στα πρόθυρα τρέλας!

3)Ονειροπόλος. Όχι δεν ζω πάνω σε συννεφάκι ξέρω τι γίνεται γύρω μου αλλά ελπίζω και ονειρεύομαι πάντα κάτι καλύτερο. Εξάλλου μόνο αυτό μας μένει και μην ξεχνάμε τα όνειρα είναι ένα προσχέδιο της ζωής που θέλουμε!

4)Γλυκατζής, εδώ δεν χωράει επεξήγηση! Απλά μ’αρέσουν τα γλυκά, ΠΟΛΥ όμως!

5)Είμαι περήφανος, όχι για την καταγωγή κλπ αλλά δεν μ’αρέσει με τίποτα να με λυπούνται και το έχω αναπτύξει σε παλαιότερη ανάρτηση. Ότι και να συμβαίνει στη ζωή μου ακόμα και να μην έχω να φάω δεν θα κάτσω να το πω! Θα προσπαθήσω να βρω μόνος την άκρη μου και μόνο σε περίπτωση υγείας θα ζητήσω βοήθεια!

6)Όταν πίνω ένα ποτηράκι παραπάνω γελάω συνέχεια και σίγουρο είναι πως θα σε κάνω να γελάσεις και συ με αυτά που λέω και κάνω(όχι δεν προσβάλλω κανέναν). Αυτό είναι κάτι που το ξέρουν όσοι με γνωρίζουν καλά!

7)Θεωρώ τον εαυτό μου ευγενικό και με τρόπους, αυτό μερικές φορές παρεξηγείται σε σημείο να πουν και ότι την πέφτω σε κάθε γάτα που περνά ή ότι είμαι γκέι, γιατί ως γνωστόν από αυτό καταλαβαίνεις αν ο άλλος είναι γκέι! Επειδή έχει τρόπους κάποιος και δεν είναι τσοπαναράς και απαίδευτος, όπως είναι αυτοί που συναναστρέφεσαι κοπελιά, δεν σημαίνει ότι κάτι τρέχει! Αντερστειιιιιιιιιν?

8)Ένα μπόνους από μένα αγαπητό paliokoritso. Είμαι αφελής γαμώτο, μεγάλο ελάττωμα μου και προσπαθώ να το αλλάξω. Νομίζω πως όλοι είναι σαν εμένα και μιλάω και πράττω όπως θα ήθελα να κάνουν σε μένα. Ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος αλλά πάντα πιστεύω στο καλό, έλα ντε όμως που την πατάω συνεχώς. Ακόμη και εδώ μέσα θα μιλήσω για μένα ή οτιδήποτε άλλο σαν να τους ξέρω όλους και από χθες. Αφελής λοιπόν εφόσον όλοι κρύβονται στην ανωνυμία(και καλά κάνουν και έτσι πρέπει) που τους προσφέρεται και εγώ το χαϊβάνι τα δίνω όλα φόρα παρτίδα. Νομίζω πως αφού εμένα με ενδιαφέρει μόνο το τι γράφει ο καθένας και όχι τι κάνει στην ζωή του και ποιος είναι γενικά έτσι είναι και οι άλλοι. Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται! Υπάρχουν και οι κακοπροαίρετοι

Αυτά από μένα αγαπητό paliokoritso(που δεν είσαι)!
Όλα αυτά αλλά και τα υπόλοιπα ελαττώματα και προτερήματα και χαρακτηριστικά μου γενικά τα ξέρουν οι άνθρωποι μου και νομίζω φτάνει. Μόνο η άποψη τους στην ουσία με νοιάζει(δεν μπορούμε να είμαστε για όλους καλοί). Μόνο αυτοί μπορούν έξαλλου να μας κρίνουν και να μιλήσουν για μας, στους υπόλοιπους δεν θα καθίσω να αναλωθώ και να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας! Σε όποιον αρέσουμε στην τελική!



 
                                                         Το ρομάντζο που λέγαμε!!

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2013

Ζηλιαρόγατος

Ζήλια τι να πρωτοπείς, ειδικά εγώ!!!!!Ναι το παραδέχομαι ζηλεύω, βέβαια με τακτ!(μη γελάς γίνεται και αυτό)
Η ζήλια στον έρωτα, γιατί σ’αυτήν αναφέρομαι, είναι περίεργο συναίσθημα σε τρώει χωρίς λόγο και αιτία απ’τον/την σύντροφο σου. Ζηλεύεις παρότι στην αρχή λες «εγώ δεν ζηλεύω, δεν έχω ζηλέψει ποτέ!». Ψέμαααα!! Απλά δεν το παραδέχεσαι.

Απ’τη μια φουσκώνω σαν παγόνι που η γυναίκα μου δεν περνά απαρατήρητη και την κοιτάζουν (λιγουρεύονται) στο πέρασμα της και αν μπορούσες να δεις τις σκέψεις μου σε συννεφάκι πάνω απ’το κεφάλι μου θα ήταν κάπως έτσι «όσο και να κάνετε όρεξη εγώ την έχω!!»(δεν σκεφτομαι με ακριβώς αυτές τις ευγενικές λέξεις αλλά καταλαβαίνεις).
Απ’την άλλη ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο ή μια λέξη(τύπου τι κάνεις κούκλα, και ας είναι από φίλο) με κάνει και ιδρώνω και προσπαθώ να κρατήσω την ψυχραιμία μου.
Αν μη τι άλλο έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στον άνθρωπο μου και το ότι εγώ ζηλεύω δεν φταίει αυτή. Τρώγομαι με τα ρούχα μου και δεν το δείχνω(όσο μπορώ), δεν θα κάνω σκηνές ζηλοτυπίας εφόσον δεν μου έχει δώσει κανένα δικαίωμα. Αυτή όμως το ξέρει, ξέρει ότι εγώ βράζω στο ζουμί μου και γελάει το σκατό! Ναι γελάειιι! Τι να κάνω γελάω και εγώ και απειλώ θεούς και δαίμονες!! (θα του κάψω το σπίτι, θα κάψω τον ίδιο κλπ ευγενικά).
Δεν ζηλεύω άρρωστα, δεν κάνω θέματα εκεί που δεν υπάρχουν, δεν βλέπω εχθρούς και επίδοξους εραστές παντού. Απλά δεν μπορώ να δεχτώ πως την δική μου γυναίκα την γλυκοκοιτάζει κάποιος άλλος, κάνει σκέψεις γι’αυτήν που, ίσως, ούτε εγώ δεν κάνω. Αυτό είναι όλοο! Θα μου πεις εσύ τώρα, και θα έχεις και δίκιο, μα τι σε πειράζει? Μα ναι σου είπα και στην αρχή έχω εμπιστοσύνη στον άνθρωπο μου και κορδώνομαι όταν ξέρω πως αρέσει (αρέσεις παιδί μου αρέσεις πως να το κάνουμε!!). Απλά όπως είπα μου τη δίνει να βλέπω χάνους(ανοιχτό στόμα) με το σάλιο να έχει φτάσει στα πατώματα, να ακούω λέξεις που παραπέμπουν σε σαλιάρικο πέσιμο αν δεν ήμουν μπροστά. Λέω εγώ ρε χαλβά τη γυναίκα σου, φίλη σου κλπ ΚΟΥΚΛΑ μου? Όχι!!! Άρα ούτε εγώ στο επιτρέπω!

Τώρα θα σας πω και για τη γάτα μου, την κοπέλα μου βρε, στο διευκρινίζω γιατί ο Αμερικλανος όντως νόμιζε πως μιλάω για κανονική γάτα! Είναι που λέτε και αυτή μια ζηλιαρόγατααααα άλλο πράγμα! Είμαστε ίδιοι, ολόιδιοι σου λέω! Στο τέλος κάθε ζηλοτυπίας, από τη μεριά της, η κουβέντα τελειώνει ως εξής.. «θα κάνω χαμόοο, κανονίσου κακομοίρη μου!» και εγώ γελάω και γελάω πολύ γιατί πολύ απλά τα λέει επειδή δεν μπορεί και δεν θέλει κυρίως να πιαστεί μαλλί με μαλλί με την κάθε επίδοξη. Έχει τον τρόπο της πάνω σ’αυτό και βάζει άπαντες στη θέση τους πάντα με ευγενικό τρόπο όταν χρειάζεται!
Όπως της λέω, επειδή είμαι ευγενικός και δεν είμαι τσοπαναράς να φέρομαι και να μιλάω χωρίς τρόπους δεν σημαίνει πως ψάχνομαι, αν τώρα αυτό παρεξηγείται δεν φταίω εγώ αλλά το ότι κάποιες θεωρούν πως με το να ρωτήσεις τι κάνουν και να φερθείς φιλικά αμέσως το θεωρούν πέσιμο(και συνοδεύεται με το «σαν δεν ντρέπεται έχει και κοπέλα» ή «όλοι ίδιοι είναι» απ‘τη μεριά τους).

Ξαναρχόμαστε σε μένα πάλι! Είμαι ζηλιάρης το παραδέχτηκα απ’την αρχή αλλά σε λογικά πλαίσια, τώρα θα πεις δεν υπάρχουν λογικά πλαίσια, και όμως υπάρχουν αγαπητέ/τη μου. Βάζεις τα όρια σου και όταν δεις πως παρεκτρέπεσαι το κόβεις αλλιώς κάτσε μόνος σου με τη ζήλια σου και βράσε στο ζουμί σου. Δεν γίνεται να ζηλεύεις και τη σκιά σου ούτε να κλείσεις τον άλλον σε κλουβί και να τον αποκόψεις απ’τα πάντα για να είσαι εσύ καλά επειδή έχεις ανασφάλεια, ανασφάλεια που μάλιστα δεν σου την έχει προκαλέσει ο/η σύντροφος σου!
Υπάρχουν λογικά πλαίσια λοιπόν και μέσα σ’αυτά είναι να μην προκαλείς ασφυξία στον άλλον με τη ζήλεια σου, γιατί πολύ απλά στο τέλος θα τον χάσεις.

Όπως λένε «η ζήλεια είναι το αλατοπίπερο σε μια σχέση». Συμφωνώ αλλά όπως και στο φαγητό να έχει σωστές δόσεις αλλιώς η αλμύρα θα σε κάνει να πιεις πολύ νερό και θα «φουσκώσεις» και το πολύ πιπέρι απλά θα σε «κάψει». Δεν θα μπορέσεις σε καμία απ’τις δυο περιπτώσεις να γευτείς και τα υπόλοιπα συστατικά που παίζουν σημαντικότερο ρόλο!