Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

Ένας κύκλος που δεν κλείνει!

Αυτό το μπλογκ δημιουργήθηκε με ένα σκοπό να χαμογελάει με τα καμώματα και τις ιστορίες μου ο άνθρωπος μου!
Άλλες φορές τα κατάφερα άλλες όχι. Άνοιγα την καρδιά μου μέσα από εδώ σ’αυτήν και συνεχίζονταν κατ’ιδιαν. Πλέον είναι μόνο κατ’ιδιαν και εύχομαι να συνεχιστεί για πάντα!
Έχω καιρό να γράψω κάτι, όχι πως δεν έχουν συμβεί ένα σωρό γεγονότα καλά και άσχημα απλά δεν είχα τη διάθεση να τα εξιστορήσω ή δεν είχα το χρόνο και τα μοιραζόμουν μόνο με τον άνθρωπο μου.
Δεν το κλείνω όχι θα ήταν σαν να έκλεινα τα συναισθήματα μου, σαν να τα έσβηνα και αυτά δεν σβήνουν. Σαν να σβήνω τις σκέψεις μου και τις αναμνήσεις μου και αυτό δεν γίνεται.

Μέσα απ’εδω «γνώρισα» κάποιους αξιόλογους ανθρώπους που συνεχίζω να εκτιμώ και να διαβάζω χωρίς πλέον να σχολιάζω. Όπως έκανα δηλαδή και πριν τη δημιουργία του δικού μου μπλογκ.
Θα επανέλθω σίγουρα και ήδη ξέρω πότε, ίσως βέβαια και νωρίτερα απ’οτι πιστεύω.Aυτός ο κύκλος δεν έκλεισε, τουλάχιστον όχι ακόμη!

Εύχομαι σε όλους να περάσετε όσο καλύτερα μπορείτε τις γιορτές να φάτε πολύ και να πιείτε και ένα ποτηράκι παραπάνω αρκεί να μην οδηγήσετε μετά!
Σας ευχαριστώ μέσα απ’την καρδιά μου που με αγκαλιάσατε μέσα απ’τα γραπτά μου και ειδικά εσένα αγάπη μου που με παρότρυνες σε όλο αυτό αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα που έκανες και κάνεις για μένα!
Σας αφήνω με ένα τραγούδι που αν και νησιώτης με έκανε να ανατριχιάσω από συγκίνηση!
Καλό Πάσχα σε όλους!!